( 152 ) 



De aard dezer klei is eeiiigerraate verschillend op on- 

 derscheidene punten en ook op onderscheidene diepten; doch 

 dit verschil bepaalt zich tot eene grootere of geringere vast- 

 heid, hetgeen op zijne beurt alleen het gevolg is van de 

 grootere of geringere hoeveelheid zanddeelen, die onder de 

 kleideelen gemengd zijn. Het mikroskopisch onderzoek leerde 

 dat de bestanddeelen zijn : kleine gerolde kwartskorrels en 

 gruis van andere kristallinische gesteenten. Dit gruis be- 

 staat uit scherpkantige ligchaampjes, die onderling nage- 

 noeg geenen zanaenhang bezitten, zoodat de geheele massa 

 reeds bij eene matige drukking uiteen valt. 



De kleur dezer klei is meer of minder geelachtig grijs, 

 ten gevolge van het meerder of minder gehalte aan ijzer- 

 oxyd, dat echter overal slechts in geringe hoeveelheid aan- 

 wezig is. In den Staat der boringen wordt het bovenste 

 gedeelte der kleilaag, verkregen bij de boring op de plaats 

 tusschen den 7^^" en H^ten pijler, vaste gele leem genoemd. 

 In Averk el ijkheid verschilt deze zoogenaamde leem echter 

 in niets van de overige klei. 



Onder de kleilaag ligt eene zandbedding, welker dikte 

 nergens doorboord is. De zaraenstellende bestanddeelen van 

 dit zand zijn, wat de hoofdmassa aangaat, gerolde kwarts- 

 korreltjes van ijV ^^^ i lïiilliiïi. in doorsnede, doch overal 

 vermengd met hetzelfde gruis van kristallinische gesteen- 

 ten, dat de hoofdmassa der bovenliggende kleilaag uit- 

 maakt. Mica-schilfertjes zijn reeds met het bloote oog 

 daarin te herkennen. Alleen op eenige punten zijn in het 

 zand ook grootere kwartskorrels gelegen, vooral in dat ge- 

 deelte der laag, hetwelk ongeveer liet midden tusschen de 

 beide uiteinden inneemt, en op de hoogte van A. P. is 

 gelegen. Daar komen gerolde steentjes, meerendeels van 

 wit kwarts voor, tot van omstreeks 2 centim. in door- 

 snede. 



Vergelijkt men de beide genoemde lagen met elkander, 



