( 166 ) 



einde van zijne loopbaan wenschte bessel in het bezit ge- 

 steld te worden van eenen nieuwen Meridiaan-cirkel, die, 

 naar zijne inzigten, door de Gebroeders eepsold te Ham- 

 burg zoude worden vervaardigd en bestemd moest zijn om 

 de hoogstmogelijke naauwkeurigheid te doen bereiken, voor 

 welke de Meridiaan-cirkel vatbaar is. Aan den wensch van 

 BESSEL werd in alle opzigten voldaan en de Meridiaan-cir- 

 kel van de Gebr. repsold, die, in den herfst van het jaar 

 1841, in de sterrewacht te Koningsbergen werd opgesteld, 

 was gedurende de laatste levensjaren van bessel bijna het 

 eenige voorwerp van zijne zorgen. Bessel wilde met dat 

 werktuig de naauwkeurigst mogelijke bepaling leveren van 

 de declinatiën der 36 fundamentaal-sterren. Hij ving zijne 

 w^aarnemingen daartoe aan in de lente van het jaar 1842 

 en zij waren nog niet geheel voltooid, toen hij, op het 

 einde van het jaar 1844, wegens den slechten staat zijner 

 gezondheid, aan zijne w^aarnemingen een einde moest stel- 

 len. Meer in het bijzonder wijdde bessel zijne aandacht 

 aan de poolster, daar de waarneming van dat hemellicht de 

 poolshoogte der sterrewacht zoude doen kennen en alzoo 

 den grondslag van al zijne overige onderzoekingen leggen 

 moest. 



Het is op verschillende wijzen gebleken, dat bessel zich, 

 gedurende zijne laatste levensjaren, boven alles beijverde om 

 de waarnemingen met den Meridiaan -cirkel van repsold 

 de hoogstmogelijke naauwkeurigheid te doen bereiken. Tot 

 zijne allerlaatste theoretische bespiegelingen behoorde ook zijn 

 merkwaardig onderzoek omtrent de buiging, die de Meri- 

 diaan-cirkel door zijn eigen gewigt moet ondergaan, en die 

 de gewigtige uitkomst opleverde, dat men inderdaad, door 

 eene bepaalde zamenstelling der waarnemingen, die buiging 

 geheel onschadelijk kan maken. Eene bron van onzekerheid, 

 die bij de waarnemingen met den Meridiaan-cirkel steeds 

 was blijven springen, scheen daardoor gestopt te zijn en 



