f ^4.3 ) 



selijken aard. Zoo iang de ondergronden en daarin be- 

 staande holten, onder een lioogen waterdruk, met water door- 

 drongen of verzadigd zijn, is er evenwigt en rust, doch 

 zoodra de A\alerstand verlaagt en de waterdruk vermindert, 

 wordt het evenwigt verbroken en de inzakking of verzin- 

 king der gronden moet volgen. 



Kon men den waterdruk vervangen door dien van eenige 

 andere stof, dan zou daaruit de gevolgtrekking te maken 

 zijn, dat wanneer er aan de rivierzijde buiten tegen den 

 kademuur een zware berm of steenstorting werd aangebragt, 

 in zwaarte evenarende den waterdruk, overeenkomende met 

 den stand van het water, wanneer het boven de 2 el Nij- 

 megensch peil gekomen is (stel veiligheidshalve 3 el Nij- 

 raegensch peil, zijnde een weinig hooger dan de middelbare 

 rivierstand), de beweging daardoor zou kunnen tegengegaan 

 worden. Wij kunnen dat echter niet geheel toestemmen. 

 Wel zou zulk een zware steenberm meer blijvend in de 

 plaats treden van den tegenstand, die tijdelijk door den 

 hoogeren waterstand wordt uitgeoefend, maar dit hulpmid- 

 del mist de andere uitwerking van het water, dat den 

 grond doorweekt, de holten en kanaaltjes vult, en daardoor 

 meer dan door iets anders de beweging van den grond 

 doet ophouden. De steenbestorting zou bij lagen waterstand 

 het wegvloeijen van het water niet beletten, veel minder 

 door haar gewigt aan het opvullende water de drukking 

 teruggeven, die het van het hooge rivierwater ondervond. 

 De grint, hoe ook zamengedrukt, zou toch water door- 

 laten. 



De ondervinding heeft ook doen zien, dat de vroeger 

 omgevallen oude kademuur, die nog voor een gedeelte van 

 den later gemaakten kademuur ligt, en vroeger zelfs voor 

 dat gedeelte een zwaren steenberm gevormd heeft, de ver- 

 dere beweging niet heeft kunnen beletten.^ 



Wij willen d;iarom echter hot maken van een zwaren 



in* 



