( 828 ) 



gehalte op dit station vrij constant bleef, alleen in den zomer 

 iets hooger was dan gedurende den winter; gedurende het 

 jaar 1861 merken wij op nieuw die vermeerdering van zout 

 van de maand Januarij af aan niet alleen tot midden in den 

 zomer, maar zelfs tot in de maanden September en Qcto- 

 ber, als wanneer het een maximum van 32 a 33 p. m. 

 heeft bereikt, een gehalte hetwelk met 2 a 3 p. m. het 

 maximum van 1859 (in de maand September) overtreft. 

 Sedert het midden van November is wel is waar het zout- 

 gehalte iets verminderd, doch nog steeds boven 31 p. m. 

 gebleven. 



Harlingen. Opmerkelijk zijn de resultaten op dit station 

 verkregen. In 'Julij 1859 had het zoutgehalte een maximum 

 van 30 p. m. bereikt: in Junij 1860 was het reeds tot 

 21 p. m. gedaald, en bleef tot in de maand Maart 1861 

 beneden de 24 p. m. Van dien tijd af echter zien wij het 

 weer snel toenemen en in Julij, Augustus en September 

 bijna het maximum van 1859 bereiken; terwijl plotseling 

 in October het zoutgehalte op nieuw tot 21 a 22 p. m. 

 daalt, om op die hoogte tot in het begin van December te 

 blijven, terwijl in het midden van December het zelfs tot 

 16 p. m. is gedaald. 



Stavoren. Reeds in ons vorig rapport merkten wij op, 

 dat het zoutgehalte op dit station aan de grootste schom- 

 melingen is onderworpen. Wij zijn overtuigd, dat de zeer 

 lage cijfers, in Tebruarij en Maart 1861 gevonden, niet 

 uitdrukken het ware zoutgehalte van het zeewater in den 

 omtrek van Stavoren, maar van het boven het zeewater 

 drijvende water, hetwelk door het smelten der ijsschotsen is 

 ontstaan, zoodat wij deze groote anoraaliën niet als wezen- 

 lijk beschouwen. In ons vorig verslag vermelden wij, dat 

 het maximum van het zoutgehalte bij Stavoren in Julij 1859 

 was geweest en wel tot een bedrag van 24,6 p. m., dat 

 het verminderd was tot 1 2 p. m. in de maanden Maart en 



