( 33o ) 



Het tegennatuurlijke verloop van vaten en zenuw, of- 

 schoon buiten twijfel in naauw verband staande met het 

 ontstaan der anomalie, kan ik niet verklaren. 



II. MUSCULUS PYRIFORMIS IISSUS. 



Zeer dikwijls, zegt henle, is de m. pyriformis in tweeën 

 gedeeld, zoodat er eene spleet ontstaat, waardoor dan een 

 wortel van den n. ischiadicus heengeschoven is ■^). Ook 

 ik ben in de gelegenheid geweest deze afwijking waar te 

 nemen en heb daarbij meer bijzonder nagegaan, welk ge- 

 deelte van de zenuw door de spleet, welk ander gedeelte 

 op de gewone wijze verliep. Het is mogelijk, dat er eenige 

 standvastigheid bestaat met betrekking tot deze afwijking, 

 en in zoo verre is het welligt niet onbelangrijk het geval 

 hier te vermelden. Het kwam voor bij eene vrouw van 35 

 jaren, op wier lijk de spier aan weerszijden gespleten werd 

 gevonden door den Med. Cand. t. k. halbertsma. 



Door de splijting ontstond er natuurlijk een bovenste 

 (Fig. 3j a en onderste hoofd h van den pyriformis, die in 

 het gegeven geval zoodanig over elkander geschoven waren, 

 dat het onderste aan de achterzijde gedeeltelijk door het bo- 

 venste overdekt werd. Terwijl er aangaande het bovenste 

 hoofd niets bijzonders viel op te merken, vermeld ik van het 

 onderste alleen, dat zich dit deels zelfstandig aan den tro- 

 chanter major vasthechtte, deels met schuins gerigte vezelen 

 aan de pees van het bovenste ingeplant was. 



Het gedeelte nu van den plexus ischiadicus (hyrtl), dat 

 door de spleet der spier in verticale rigtiiig doordrong c, 

 was zeer dun en bezat eene breedte van ] '3 m.m. ; deze n. 

 perforans verdeelde zich in drie takken, een buitensten, mid- 

 delsten en binnensten. De buitenste d was de sterkste van de 



*) MmMMre, S. 249. 



