( 859 ) 



werkte dissertatie van Dr. hanegraai<t ^), die den patiënt 

 in de laatste dagen van zijn leven, onder toezigl van den 

 Iloügleeraar suringar te Leiden, behandelde. Wij deelen er 

 hier slechts het voornaamste uit mede, den lezer, die meer 

 aangaande den patiënt wenscht te vernemen, verwijzende 

 naar het proefschrift zelf. 



Hendrik singeling werd geboren uit gezonde ouders 

 en had twee zusters en een broeder, die allen gezond waren. 

 Tot op zijn vijfde jaar had hij, zoo het heette, ook eene 

 goede gezondheid genoten, doch toen ten gevolge van een 

 schrik (?) een blaauwe kleur gekregen, terwijl de ademha- 

 ling moeijelijk was geworden en later de krachten afnamen. 

 Op zijn tiende jaar, dus vijf jaar na het ontstaan der ziekte 

 (Cyanose), kwam hij hulp zoeken in het Akademisch Gast- 

 huis te Leiden, waar hij slechts korten tijd als, poliklini- 

 sche patiënt behandeld werd. 



De verschijnselen waren toen die eener uitgezochte Cya- 

 nose. De oogen puilden uit, het aangezigt, alsmede tong en 

 lippen waren blaauw van kleur en gezwollen. Zoo ver- 

 hielden zich min of meer ook de overige deelen van het lig- 

 chaam. De bovenste ledematen waren kort, de vingers bin- 

 nenwaarts gekromd, de vingertoppen gezwollen, de randen 

 der nagels sterk geteekend. De onderste ledematen waren 

 oedemateus, de teenen evenzoo geconformeerd als de vingers. 

 De buik was sterk gezwollen, 't geen in verband met de 

 spaarzame urine-lozing hydrops ascites deed vermoeden. 



De ademhaling was moeijelijk, de behoefte aan koude 

 lucht groot, de hartslagen hevig, de pols onregelmatig in- 

 termitterend. Eetlust was er w^einig, de spijsvertering slecht 

 en na gebruik van voedsel vermeerderde de moeijelijkheid 



*) C. D. L. HANEGRAAFF Dissertütio medica inaxig. continens Uistorias 

 morborum anno Acad. 1843—44 in clinice Clar. G. C. B. Sürinoar obacrva- 

 fnrum. Amstelodami. 1844, pag. 94 seqq. 



. 28* 



