( 364 ) 



aanvoelen. Er heeft dus blijkbaar eene afsnoering plaats 

 gevonden in den conus arteriosus en wel zoodanig, dat tus- 

 schen de spleet aan liet ostium der art. pulmonalis en de 

 laatst vermelde opening de kamer weder aanmerkelijk wijder 

 wordt (Fig. 8, b). 



Het septum ventriculorum is op dezelfde plaats als in 

 het vorige geval doorboord. (Zie Pig. 7, het gestippelde vlak.) 

 Ook de gedaante der voorhanden opening (Fig. 5. C, a) is 

 in de hoofdzaak dezelfde, alleen is de rand van het septum, 

 die hier de basis van den gelijkbeenigen driehoek vormt, 

 sterker uitgebogen. De randen zelve dezer opening laten 

 zich moeijelijk meten ; de regte lijnen echter, die men zich 

 tusschen de hoeken getrokken kan denken, hebben eene 

 lengte van 1.4 cm. Evenmin zijn wij in staat om eene 

 juiste berekening van het lumen te maken. Om er ech- 

 ter een denkbeeld van te geven, zij hier vermeld, dat ik 

 in staat was den top van mijn wijsvinger in de opening 

 te brengen en, hiernaar te oordeelen, zoude het lumen twee 

 quadraat centimeters beslaan, welk cijfer evenwel ontegen- 

 strijdig te hoog is. 



Ook hier communiceert door deze opening de linkerka- 

 mer in de eerste plaats met de regter, maar ten anderen 

 ook met de monding der aorta, terwijl de betrekkelijke lig- 

 ging van het ostium venosum dextrum evenzoo gewijzigd 

 is als in het vorige geval. 



Het septum atriorum blijkt geheel gesloten te zijn; lim- 

 bus en membrana fossae ovalis zijn goed ontwikkeld. De 

 valvula Eustachii is sterker dan gewoonlijk en dik. Op- 

 merkelijk is nog het nader onderzoek der opengeknipte ar- 

 teria pulmonalis en hare twee takken, dewijl daaruit blijkt, 

 dat er in het gegevene geval geen open ductus Botalli kan 

 bestaan hebben, naardien op de plaats, waar hij behoorde 

 voor te komen, een onregelmatig groefje wordt gevonden, 

 'twelk wij als teeken beschouwen, dat hij geoblitereerd moet 



