( 368 ) 



kanierholte door eene halve-raaansgewijze plooi (het latere 

 septum) van onderen en achteren uitgaande in twee ruimten 

 verdeeld wordt, dat is in de latere regter- en linkerkamer; 

 deze plooi groeit in den regel zoo naar voren en boven, dat 

 zij het tusschenschot in den truncus arteriosus ontmoet en 

 hiermede versmelt, waardoor dan elke der kamers met een 

 der slagaderlijke stammen in verbinding treedt. Dit nu heeft 

 in de door ons beschrevene anomaliën niet aldus plaats ge- 

 vonden : de plooi is te veel naar links ontstaan en in de- 

 zelfde rigting voortgegroeid zoodanig, dat zij beide stammen 

 onder het bereik van de regterkaraer liet. Men kan zich 

 dit verduidelijken door de Fig. 3 en 7. De regel is, dat 

 het septum groeit in eene rigting voorgesteld in Fig. S 

 door de gestippelde lijn p q, die van achteren uitgaande 

 de twee ostia venosa van elkander scheidt, om dan tusschen 

 aorta en regter ostium venosum, later tusschen aorta en 

 arteria pulmonalis door, den voorsten kamerwand te berei- 

 ken. In beide onze gevallen moet het septum gegroeid zijn 

 in eene rigting, die in zoo verre van den regel afweek, als 

 het tusschen de ostia venosa door, meer direct tusschen 

 het ostium venosum sinistrum en de aorta den voorsten 

 kamerwand opgezocht heeft. De Figuur 7 toont aan, hoe op 

 deze wijze beide slagaderlijke mondingen onder het bereik 

 komen van de regterkamer; men volge slechts de gestip- 

 pelde lijn p q. 



2. Het gat in het septum ventriculorum moet bepaal- 

 delijk als een ontwikkelingsstilstand beschouwd wordeU;, 

 welke dagteekent uit dat tijdperk van het foetale leven, 

 waarin het middelste gedeelte van het septum zich nog 

 niet gesloten heeft. Dat sluit zich in den regel het laatst 

 en wel zoo, dat aan deze sluiting alleen het endocardium 

 van beide kamers en eene voortzetting van de adventitia 

 der aorta, die zich tusschen beide endocardiaalplaten in- 

 schuift, deelnemen. Het is bekend, dat op die wijze het 



