( 376 ) 



in de gelegenheid was geweest, eene hartanomalie waar te 

 nemen, die bovengenoemde afwijkingen vertoonde, een ge- 

 val, dat zeer veel overeenkomst met dat van van gessel 

 (§ 2), boven door ons beschreven, aanbood. Het bleek bij 

 het onderzoek van dit hart, dat de a. pulmonalis geheel 

 was afgesloten, doch dat hier aan geen ontstekingsprodukt 

 kon worden gedacht, hetwelk de afsnoering aan het ostium ar- 

 teriosum zou hebben teweeg gebragt, daar endocardium en 

 vaatwand onder en boven de plaats van afsluiting volkomen 

 glad en niet eeltachtig verdikt waren. De praeraisse van meyer, 

 dat er altijd eene ontsteking van den wand moet vooraf- 

 gaan in de longslagaderlijke baan, w^as dus niet van toe- 

 passing op dit geval van heine. Het is echter volgens 

 dezen laatsten schrijver ook onverklaarbaar, waarom die 

 ziekelijke ontaardingen, welke meyer als primair beschouwt, 

 zich bijna altoos tot de twee eerste maanden van het vrucht- 

 leven zouden beperken, waarom juist deze vroegste tijd, 

 vóórdat het septum volkomen ontwikkeld is, eene bijzonder 

 groote geschiktheid voor ontsteking zou aanbieden en waarom 

 zich die later, wanneer het septum gesloten is, zoo uiterst 

 zeldzaam zou openbaren. 



Heine gaat nog verder en meent, dat in 't algemeen 

 het openblijven en de deviatie van het septum ventriculo- 

 rum, alsmede het ontspringen van de aorta uit de regter- 

 kamer niet als gevolgen van de afsluiting der longslagader- 

 lijke baan mogen worden beschouwd. Had de deviatie plaats, 

 gelijk MEYER wil, ten gevolge van vermeerderde drukking 

 van de zijde der regter hartekamer, dan zoude het gevolg 

 moeten wezen, dat het septum aan zijnen bovensten vrijen 

 rand (waarboven zich de communicatie- opening tusschen 

 beide kamers bevindt) eene aanmerkelijke gootvormige uit- 

 buiging in de linkerkamer moest ondergaan, het zoude met 

 zijn voorsten vaatgehechten rand door middel van eetie naar 

 links convexe wolving in den achtersten rand overgaan, dus 



