( '377 ) 



als ware 't een boog om den linker omvang der aörtamun- 

 ding beschrijven. Van eene dusdanige uitbuiging naar links 

 nu, was in het geval van heine niets te vinden, integen- 

 deel, zoo er al eene uitbuiging bestond, dan had die plaats 

 naar regts. 



Eene andere bedenking van ueine is nog, dat in foetalen 

 toestand de drukking van den kant der linker kamer, die toch 

 het bloed van de cava inferior (door het for. ovale en het 

 linker atrium), van de venaepulmonales (door hetzelfde atriun\) 

 en eindelijk nog van de regterkamer (door het gat in het 

 septum ventriculorum) ontvangt, minstens even groot moet 

 zijn als die der regterkamer, en dus dat eene deviatie naar 

 links, gelijk meyer die aanneemt, bezwaarlijk kan verde- 

 digd worden. 



Om deze en andere redenen komt het heine waarschijn- 

 lijker voor, dat althans voor het geval Hwelk hij mededeelt, 

 de oorsprong der aorta uit de regier kamer ten gevolge van 

 eene oorspronkelijke deaiatie van het septum naar links, 

 als primaire anomalie te beschouwen is en dat de atresie 

 van het ostium arteriosum dextruni en het openblijven van 

 het se/itum ventriculorum consecutive misvormingen zijn. 



Wij zijn, hiervan heeft zich de lezer in § 7 kunnen over- 

 tuigen, nog een stap verder gegaan dan heine. Terwijl wij 

 meenen, dat eene ontsteking van de longslagaderlijke baan 

 als primaire oorzaak in de door ons beschreven harten niet 

 wel verdedigd kan woorden, beschauwen wij daarentegen de 

 misvorming als het gevolg van eene oorspronkelijke afwij- 

 king naar links niet alleen van het septum ventriculorum 

 maar ook van het tusschenschot in de aorta primitiva. Als 

 eerste gevolg dezer afwijking nemen ivij aan : oorsprong der 

 aorta uit de regterkamer en te gelijk vernaauwing (singe- 

 ling) of afsluiting (v. gessel) der arteria pulmonalis en 

 later het ontstaan der opening in het septum ventriculorum. 



Het voorname punt van verschil in de verklanngswij'ze 



