{ 378 ) 



Vtiii HEiNE en ons betreft dus de vernaauwiug (afsluiting) 

 der longslagader, die volgens heine consecutief is, volgens 

 onze meening ten gevolge eener soortgelijke afwijking in 

 den groei van het tusschenschot ontstaat als de anomale 

 oorsprong der aorta. 



Evenmin als meyer en heine dit hebben kunnen doen 

 voor hunne theorie, kan ik voor mijne stelling afdoende 

 bewijzen leveren. In onderwerpen als de onderhavige is dit 

 evenwel ook niet te vorderen; veeleer geloof ik, dat de 

 methode, die wij te 'volgen hebben, bestaat in het opgeven 

 van verklaringswijzen en in het onderzoek of rtaauwkeurig 

 beschreven of nog te beschrijven gevallen passen in de ver- 

 klaring. Is dat niet het geval, welnu, men kan dan al 

 weder eene andere beproeven. De methode, die wij hier te 

 volgen hebben, zouden wij de methodus per exclusionem 

 kunnen noemen. 



Het ligt echter niet in ons plan, om alle bekend ge- 

 maakte gevallen, die de noeste vlijt van meyer in zijne 

 tabellen heeft bijeenverzameld en aanschouwelijk gemaakte 

 te ontleden en aan onze verklaring te toetsen; een dusda- 

 nige arbeid zou onze krachten voor 't oogenblik te boven 

 gaan, maar wij mogen toch niet nalaten op enkele punten 

 opmerkzaam te maken, die voor onze theorie pleiten. 



l"*. Hebben èn meijer èn heine voor hunne verklarings- 

 wijze, naar mijn oordeel, te weinig partij getrokken van de 

 plaatsing der opening in het septum ventriculorum en van 

 de draaijing die het ostium venosum dextrum ondergaat in 

 de bewuste anomaliën. In de twee door ons beschreven ge- 

 vallen, alsmede in dat ^twelk door ed. sandifoiit in zijne 

 Obs. AnaL-Path. Lib. I (meyers Tabellen, N°. 22) werd 

 medegedeeld en waarvan wij het preparaat, dat nog in de 

 verzameling van den Hoogleeraar suringar wordt bewaard, 

 in de gelegenheid waren te onderzoeken, is de plaatsing van 

 liet gat in het septum ventriculorum van dien aard, dat 



