( 385 ) 



en haar bestaan chronologisch bepaald is, zoo is het ook 

 met de grootere groepen, die achtereenvolgende zijn ver- 

 schenen en haar bestaan of reeds geëindigd hebben of tot 

 in onzen tijd voortzetten. De type bleef bewaard, maar 

 telkens in een gewijzigd kleed, verschillend in den graad 

 van geslacht of slechts van soort. Even als de soort, komt 

 ook de hoofdtype slechts eenmaal aan het bestaan. De 

 vraag, door darwin in onze dagen bij vernieuwing opge- 

 wekt, in welk verband de soorten of in het algemeen de 

 vormen van het heden met die van het verleden staan, 

 behoeft hierbij niet nader te worden onderzocht. Stellen wij 

 alleen op den voorgrond, dat orden of geslachten, door een 

 tal van vormen vertegenwoordigd, aan bepaalde tijdvakken 

 van de geschiedenis der aarde en bepaalde deelen van hare 

 oppervlakte gebonden waren of zijn. De gedachte aan deze 

 twee hun bestaan bepalende momenten voert ons tot de 

 voorstelling van een centrum creationis, met eene zekere ge- 

 lijkvormigheid van tellurische toestanden, als oorzaak van 

 liet ontstaan en als vereischte voor het voor/bestaan. Maar 

 onze kennis is hier nog geene andere dan op analogie ge- 

 gronde voorstellingen. 



Met het oog op de toepassing der genoemde methode is 

 het van gewigt, den betrekkelijken ouderdom der hoofdvor- 

 men van het tegenwoordige plantenrijk, in verband met de 

 verspreiding over de aarde, na te gaan, waardoor in de 

 Plantengeographie een historisch element gebragt wordt. 

 Met ter zijde stelling der cellenplanten, vinden wij, dat die 

 orden der vaatplanten, welke de Paleontologie ons als de 

 oudsten leert kennen, het verst over de aarde .verspreid zijn 

 of althans in de meest van elkander verwijderde streken 

 voorkomen. Sommige groepen vertoonen sleclits verstrooide 

 overblijfsels van eenen weleer bloeijenden toestand. Het 

 breede tot in het hoosjere Noorden zich uitstrekkende Are- 

 aal, waarover de Cycadeën- vormen verspreid waren, heeft 



