( 393 ) 



Flceae droeg ik ccii opstel voor in de eerste klasse van 

 het Instituut {Verhandelwgen ^^^ reeks, I deel). Yoor de 

 Flora brasiliensis van martius en endlicheu bewerkte ik 

 met de gelieele klasse der ürticineën, ook de riceac. Op 

 gelijke wijze nam ik deel aan de beschrijving der planten 

 van de Niger-Expeditie onder kapitein troiteu; aan die 

 van de reis met het schip Herald, onder bevel van kapitein 

 IIENEY KELLET; aan de bewerking van de Indische herbaria 

 van ZOLLINGER en junghuhn; en ook teysmann^s verza- 

 melingen leverden mij nieuwe bouwstolfen, die in de Flora 

 Indica werden opgenomen. Op die wijze klom gestadig het 

 cijfer der species, waartoe ook niet weinig werd bijgedragen 

 door liebmann's uitstekende verhandeling over de Mcjji- 

 kaansche Ürticineën (in de Verh. der Deensche Akademie 

 van Weienschappen), door Dr. sonder, die Kaapsche Ficeae 

 beschreef in het XXI deel der Linncea, en door g. ben- 

 tham in zijne Flora Hongkongensis. — Door dit alles 

 zijn er thans zeer aanzienlijke bouwstoffen voorhanden, om 

 de geographische verspreiding dezer groep nader toe te 

 lichten. 



De groep der Eiceae vormt eenen breeden gordel rondom 

 de aarde, aan weerszijde van de linie. In hoeveelheid en 

 verscheidenheid is zij echter over die oppervlakte niet ge- 

 lijkmatig verdeeld, en in dat opzigt overtreft Zuid-Azië 

 met den Indischen Archipel alle overige landstreken. De 

 middellijn van dien gordel wordt ongeveer bepaald door 

 den warmte-aequator, voor zoo verre niet de ongelijke 

 verdeeling van land en zee, en verschillen in het r(;lief 

 van de oppervlakte of andere onbekende oorzaken, de ver- 

 spreiding naar deze of gene zijde doen afwijken. 



Bij de bepaling der noordelijke grens levert Europa 

 benige moeijelijkheid op. In de zuidelijke gewesten toch 

 van ons werelddeel worden twee soorten, Ficus Carica en 

 F. Caprijicus algemeen aangeplant, en men vindt van bei- 



