( 396 ) 



eilanden zijn nog rijk aanEiceae, maar of op de Sandwich- 

 eilanden soorten gevonden worden, is mij onbekend. — Om- 

 trent de Noordelijke helft van Amerika kennen wij alleen de 

 verspreiding dezer gewassen in Mexico, waar de noordelijke 

 grens op omstreeks 25°. N. Br. schijnt te vallen. In T\ ieuw- 

 Mexico, en reeds noordelijk van het centrale hoogvlak van 

 Mexico, schijnt de groep geheel te ontbreken, te oordeelen 

 naar de talrijke nasporingen, welke in die gewesten door de 

 Noord- Amerikaansche Botanisten in het werk gesteld werden. 

 Geheel onvolledig zijn de berigten omtrent de grens langs de 

 oostkust, waar de verspreiding echter iets meer noordelijk 

 zou kunnen plaats hebben. 



De zuidelijke grenshepaling levert hoofdzakelijk ten op- 

 zigte van Amerika eenig bezw^aar op. Brazilië brengt deze 

 planten voort over zijne geheele breedte, maar hoe verre 

 in de landen, zuidelijk van Brazilië, de verspreiding zich 

 nog voortzet, is niet bekend; ik vermoed aan de oostzijde 

 tot omstreeks 35° Z. Br. ; aan de westzijde welligt niet 

 zoo ver zuidelijk. In Afrika raakt de lijn de uiterste zui- 

 delijke punt, dus omstreeks 32''. Madagascar en de ge- 

 heele Indische xVrchipel liggen binnen de grens. Aan de 

 westkust van Nieuw-Holland eindigt de verspreiding op 

 25^ Z. Br., terwijl zij aan de oostkust zich tot nabij deu 

 zuidelijken hoek voortzet. De grens in het binnenland is 

 onbekend, maar zal. denkelijk niet liggen in de verbin- 

 dingslijn dezer beide punten. Op de eilanden in de Stille 

 Zuidzee schijnen de zuidelijkste soorten op de Nieuw^-He- 

 briden, Yrieiidschaps-eilanden, omstreeks op 22'' Z. Br. 

 gevonden te worden. 



Vergelijkt men de op die wijze aangewezen grenzen met 

 de isothermische Ujtien, dan vinden wdj, dat die van 20° — 

 16", aan weerszijde van deu warmte-aequator, de versprei- 

 ding bepalen. In Japan bereikt zij de isotherme van 16", 

 in Nüord-Anicrika schiint zij met de isotherme van 20'' Ie 



