( 401 •) 



zijn, en er op gronden van analogie niets on waarschijn - 

 lijks in gelegen is, dat de vijg in Zuid-Europa ook oor- 

 spronkelijk wild voorkwam, acht ik dit nog niet bewezen. 

 Afrika biedt meer dan een opmerkelijk verschijnsel in 

 de verspreiding dezer planten aan, die er van de noord- 

 kust tot aan de zuidpunt, over de geheele west- en 

 oostzijde, worden aangetrofi'en, en behalve in de groole 

 dorre zandvlakten, die dit -werelddeel kenmerken, ook in 

 het binnenland zullen gevonden worden. Met bijvoeging 

 van Arabië en de Mascarlienische eilanden, zijn er reeds 

 60 soorten goed bekend, andere door reizigers aangeduid, 

 en wanneer men de onvolledigheid onzer kennis van de 

 Afrikaansche vegetatie in het algemeen in aanmerking 

 neemt, zal een belangrijk deel der Afrikaansche Eiceae ons 

 nog wel onbekend zijn gebleven. De genoemde soorten 

 behooren tot drie genera: Urostigma o O, S^comorus 19, 

 Fkus 11 soorten. Het meerendeel komt tusschen de keer- 

 kringen voor; in de Kaapsche Mora bijv. worden maar 9 soor- 

 ten gevonden, en, zoo als bekend is, is dat gebied op eene 

 zeor volledige wijze botanisch onderzocht. In Oostelijk Afrika 

 behooren 33, in Westelijk Afrika 18 soorten. Over het 

 geheel schijnt derhalve de oostelijke afdeeling de talrijkste 

 te zijn, waar ook de meeste Sycomori groeijen. In Nubië 

 en Abyssinië, aan de boorden der groote rivieren Tacazc, 

 blaauwe Nijl en anderen, in de valleijen en op de lagere 

 hellingen der gebergten worden deze en vooral reusachtige 

 soorten van Urostigma veelvuldig aangetroften. Hoe verre 

 zij den Nijl in noordelijke rigting volgen, en of zij in 

 Egypte indringen, is mij niet bekend. Dat sommige ook 

 aan de andere zijde der Eoode zee voorkomen, heb ik bo- 

 ven reeds doen opmerken. In de Kaapsche Elora ontbreekt 

 het geslacht Fkus; Urostigma-soorien en eéne S^comorus 

 vertegenwoordigen aldaar de groep. — Hoezeer ook in dit 

 werelddeel de meeste soorten over liet geheel eene beperkte 



