( 6 ) 



II wevdtn milsste und inehrere centrale Sternbedeckungeu 

 ^'/gehen dasselbe Besuliat" ^), en buiig zelf iii 1821 : 

 // Es ist mir aller dings schon zeit mehreren Jahreii bekaniit, 

 " dass auH den Bedeckungen der Sterne 1^^' und 2tcr Grosse 

 II ungefalir dieselhe V erminderung für den fJalbmesser 

 II des M ondes ( — '•Z'^'d) folge" f). 



Terwijl er nu aan de ééne zijde beweerd werd dat de 

 maans halve middellijn, door burg, ofschoon uit bedekkin- 

 gen bepaald, te groot was, en nieuwe bedekkingen dien- 

 overeenkomstig steeds kleinere waarden aangaven, bleek het 

 aan de andere zijde, dat die bepaling, en dus a fortiori 

 de kleinere van buucivhaedt, alhoewel die uit meridiaan- 

 Avaarnemingen was afgeleid, eene vermeerdering moest on- 

 dergaan, om deze juist voor te stellen, d. i. om de waar- 

 nemingen onmiddellijk voor volle maan aan den eersten 

 rand en na volle maan aan den tweeden rand met elkan- 

 der te doen overeenstemmen. Doch verschillende bereke- 

 nins^en slaven de correctie van bueckhardt's straal ook 

 verschillend, hetgeen ten deele toe te schrijven is aan de 

 reeds gemelde fouten in de periodieke termen van de door 

 BURCKHAiiDT gebezigde uitdrukking voor de parallaxis, ten 

 deele aan de bekende daadzaak, dat elke waarnemer voor 

 de middellijn der zon en der maan uit doorgangen voorbij 

 draden, in het brandpnnt eens kijkers gespannen, eene an- 

 dere waarde vindt. 



BüiiG zelf toetste in 1824 den door zijne tafels gege- 

 venen straal der maan aan de meridiaanwaarnemingen te 

 Green wich onder bradley en maskelyne volbragt, voor 

 zoover hij ze kon raadplegen §). Hij deed dit onderzoek, 

 op twee wijzen. Ten eerste vergeleek hij de waarnemingen 



♦) Monatliche CorresponJenz, XXIII, bl. 143. 

 f) Asf/ronorni'schR Nachrichfcn, I, bl. 15. 

 §) Astronomische NachricJUon, ÏIT, bl. 319. 



