( 8 ) 



de halve middellijn (0,2725) die halve iniddellijii nog 1",5 

 kleiner dan de uitkomst zijner (bürg's) bepaling gaf, het 

 duidelijk was : // dass Burckhardt's Halbmesser nicht ge- 

 neignet sei, Maskelyne's oder Bradlet/s Beohb. zu re- 

 // duciren'\ 



Het blijkt dus uit het bovenmedegedeelde, dat de vroe- 

 gere onderzoekingen steeds afwijkende resultaten voor de 

 halve middellijn der maan gaven, en het eigenlijk niet dui- 

 delijk is, waar men zich aan houden moet. 



Ik heb daarom eenige van die bepalingen uit nieuweren 

 tijd, die naar mijn oordeel het meeste vertrouwen verdienen 

 en welke door sterrebedekkingen, totale en ringvormige zon- 

 eclipsen en heliometerwaarnemingen gevonden waren, verza- 

 meld, en daar door de berekenaars meestal de correctie der 

 maans halve middellijn uit de tafels van burckhabdt was 

 aangegeven, moest ik, om mij onafhankelijk te maken van 

 de fouten in de periodieke termen van bürckhaedt^s uit- 

 drukking voor de parallaxis, daaruit de correctie der maans 

 halve middellijn afleiden, berekend uit de tafels van hansen, 

 wier zorgvuldige bewerking boven alle verdenking verheven 

 is. Het was daartoe niet noodig, die halve middellijn wer- 

 kelijk uit de tafels van hansen af te leiden, hetgeen een 

 al te groot oponthoud zou gegeven hebben, maar door de 

 tafel van adams, In den Nautical Almanac van 1856 ge- 

 geven, vond ik met eene betrekkelijk ligte berekening de 

 parallaxis volgens de maans- theorie van hansen, en uit diens 

 tafelen den daarmede overeenstem men den straal der maan. 

 Daarbij uit de tafelen van buuckhaiidt den straal der maan 

 berekenende, waartoe de argumenten reeds bij de vorige be- 

 rekening waren noodig geweest, vond ik dadelijk het ver- 

 schil tusschcn den straal der maan naar hansen en naar 



RURCK HARDT ^). 



*) Daar het mij slechts om dit verschil te doen was, was het onnoo- 

 dig de Argumenten voor Evectie, Anomalie en Variatie voor de sto- 



