( 43 ) 



verschil in oplosbaarlieid der chlorureii eu nitraten in wa- 

 ter; bij de indamping bij ongeveer JOO'^C. zullen de chlo- 

 ruren uitkristalliseren, terwijl de nitraten bij die tempe- 

 ratuur nog in oplossing blijven; het uitgekrislalliseerde is 

 natuurlijk aan de inwerking onttrokken; aan deze oorzaak 

 is ook toe te schrijven dat in bijna alle proeven de lioe- 

 veelheid chloruren te hoog is gevonden en dat de proeven 

 niet die overeenstemmende resultaten hebben kunnen ople- 

 veren, die tot verkrijging eener volkomene zekerheid noo- 

 dig zijn. 



8°. Wanneer op 1 aeq. chloruur of nitraat meer dan 1 

 aeq. NOj,H of CIH inwerken, zoo moeten wij aannemen dat 

 vooreerst de werking geschiedt volgens de in 5^ aangege- 

 ven formulen ; het overvloedige zuur werkt op nieuw vol- 

 gens deze formule op het onaangetaste deel van het zout 

 enz, waaruit zich de moeijelijkheid laat verklaren om de 

 nitraten door zoutzuur geheel in chloruren om te zetten. 



"9^ Uit de proeven 170 — 196 schijnt te blijken, dat 

 wanneer salpeterzuur inwerkt op een mengsel van cliloor- 

 potassium en chloorsodium, de inwerking eerst plaats vindt 

 op het chloorpotassium, zoodat, zoolang op 1 aeq. NOgH 1 

 aeq. ClKa voorhanden is, alleen het ClKa wordt ontleed 

 volgens de sub 5^ opgegeven formule, en het ClNa buiten 

 de inwerking blijft; van proef 176 — 186 is de door 10 

 aeq. NOgli verjaagde hoeveelheid CIH steeds 8: van proef 

 187 af begint die hoeveelheid te verminderen, dewijl op 

 ]0 aeq. NOgH niet meer 10 aeq. ClKa aanwezig zijn. 

 Ik had verwacht dat het salpeterzuur het zoutzuur zou 

 hebben verjaagd in reden van de aanwezige hoeveelheden 

 ClKa en ClNa en dat op deze wijze eene eenvoudige be- 

 paling van de relatieve hoeveelheden potassa en soda had 

 kunnen worden verkregen. 



10°. Of men bij de potassazouten de vorming van de 

 verbinding NOClj en bij de sodazoutcn van de verbindinj^ 



