( 55 ) 



Koppenliageii daarop de aandacht der beoefeuaars van de 

 natuurlijke geschiedenis door zijne belangrijke mededeelingen 

 gevestigd. 



De in de Fransche taal opgestelde beschrijving der in 

 Utrecht en Amsterdam aanwezige voorwerpen levert eene 

 nieuwe bijdrage tot dit punt des dierkundigen onderzoeks. 

 Dat die beschrijving met naauwkeurige zorg is opgesteld, 

 behoeft naauwelijks vermeld te worden; reeds de naam des 

 onderzoekers is hiervan een waarborg. Ook zijn de be- 

 schrijvingen van talrijke afteekeningen vergezeld, die hare 

 waarde verhoogen en de vergelijking gemakkelijk maken. 

 Het voorwerp in het Utrechtsche Museum brengt de Heer 

 HARTiNG tot dezelfde soort, welke steenstrüp onlangs onder- 

 zocht en waaraan hij den naam van Architeuthis dux gaf j 

 terwijl de voorwerpen uit de verzameling van het Dierkundig 

 Genootschap te Amsterdam, die, behalve uit den pharynx, 

 ook nog uit twee armstukken en een oog bestaan, tot het 

 geslacht Enoploteuthis van d^oreigny behooren, de Sepia 

 unguiculata van molina, waaraan de Heer harting den naam 

 van Enoploteutlds Molinae wil gegeven hebben. Het spreekt 

 van zelve, dat deze groote voorwerpen niet dan na langdu- 

 rigen groei die afmetingen verkregen hebben; het is dus 

 waarschijnlijk, althans mogelijk, dat zij reeds bekend zijn 

 in jeugdiger toestand, als kleinere voorwerpen. Harting 

 gist, dat Architeuthis dux met Ommastrephes todanus van 

 D^ORBiGNY overeenkomt en daarvan het oude dier is. De 

 Enoploteuthis Molinae komt het meest met Enoplot. Lesiieurii 

 overeen, doch verschilt er echter te veel van, dan dat de 

 Schrijver beide tot eene soort zou durven brengen. 



Hier blijft een ruim veld voor nader onderzoek. Men 

 moet nagaan, welke de vormveranderingen zijn, die door 

 den leeftijd in de soorten van Cephalopoden worden veroor- 

 zaakt, welke karakters blijvende zijn en standvastig, welke 

 daarentegen met den tijd gewijzigd worden. 



