( 103 ) 



en brengt daannecle in verband de beenvorining bi] 

 de vrucht: daaruit ontwikkelt liij, hoe zelfs daar vv^aar 

 de kraakbeenvorming de beenvorming vooraf gaat, 

 de overgang door middel van bindweefselvorming 

 plaats heeft. Door dit beginsel wordt naar zijne mee- 

 ning menig strijdpunt in de leer der beenvorming 

 opgelost. Hij treedt nu in eene nadere beschouwing 

 van de callusvorming, die hem tot het resultaat 

 leidt; dat de vereeniging van de beenbreuken door 

 middel van spongieus beenweefsel plaats heeft, zoodat 

 men hier de schors -laag van het been in een spon- 

 gieus weefsel ziet overgaan, evenals dit bij het nor- 

 iuale been aan de zijde der mergholten plaats heeft. 

 Door die vorming van spongieus beenweefsel met 

 mergholten wordt het compacte beenweefsel voorbe- 

 reid. Deze opmerkingen geven hem aanleiding om 

 op den invloed van het periosteum op de beenvor- 

 ming opmerkzaam te maken. Het is niet enkel het 

 periosteum, maar ook het beenweefsel zelf, namelijk 

 het spongieuse weefsel, waarvan de ontwikkeling van 

 nieuw beenweefsel kan uitgaan; nog verder hebben 

 de laatste ontdekkingen van ollier geleerd, dat 

 ook andere weefsels zoo als het vezelig weefsel der 

 dura mater den grondslag van nieuwe beenvorming 

 kunnen uitmaken. Hij vermeldt hierbij in eenige 

 bijzonderheden de proeven van ollier met over- 

 planting van periosteum en beenstukken, proeven 

 door den Spreker herhaald en bevestigd. Terwijl hij 

 nog daarenboven de overplanting van kraakbeen in 

 het onderhuidsch bindwxefsel met goed gevolg verrigt 

 heeft, wijst hij op deze proefneming als vooral be- 

 langrijk om de teruggaande vormverandering van 



