( 120 ) 



Is de helling zeer gering op de ecliptica, zoodat zij altijd 

 van de aarde op de zon gezien wordt, zoo zal zij door ab- 

 sorptie werken. Als de digtere deelen naar de aarde gekeerd 

 zijn, zal het kouder zijn. In dat gevak heeft men de meeste 

 kans door photographiën haar te onderkennen. Is de hel- 

 ling daarentegen ongeveer van 5° a 7 ', met die van den zonne- 

 aequator en van de M ercurius-htism overeenkomende (en dit 

 laatste houden wij niet alleen uit anologie, maar ook in de 

 verdeeling der warmtewerking door de verschillende maan- 

 den voor waarschijnlijker), dan zullen hare deelen door uit- 

 straling w^erken en dus de digtste de meeste warmte geven 

 bij denzelfden afstand en bij even gunstige stelling. 



Hun afstand varieert van E -j- ^ tt)t E — r, als E 

 de voerstraal der aarde, r die van het warmste punt is, van 

 24 tot 17 millioenen mijlen, dus als 3 tot 2 in de uiter- 

 ste grenzen, waarbij echter niet op de ellipticiteit van den 

 ring zelve kon gelet worden, die nog eene jaarlijksche pe- 

 riode zal geven. 



Ten opzigte van den afstand is de stelling het gunstigst, 

 als de warmste deelen ongeveer dezelfde lengte hebben als de 

 aarde, het ongunstigst, als zij 180' in lengte verschillen. 



Noemen wij (p den hoek tusschen de voerstralen van de 

 warmste deelen en van de aarde zoo is algemeen 



de afstand = y E^ -j- r^ — 2 r E. Cos. q;. 



Maar dezelfde deelen keeren niet altijd hunne warmste 

 zijde juist ook naar de aarde en zullen das niet altijd een 

 zelfde werking A uitoefenen. 



Nu is het verschil in werking van de warmste deelen, naar- 

 mate zij in twee tegenovergestelde punten van hunne baan 

 zijn, als zij alzoo de hoeken qp en o' vormen 



A A'_ 



E2 -I- r^ — 2 r E. C^o.s. ,i ~~ E^ + r^ ^ 2 rE. Cos.q>' 



