( 132 ) 



staat. — Het dient echter onderzocht te worden ofraeii kunst- 

 matige verduisteringen makende^ tevens door een gekleurd 

 glas het licht zoo kan verzwakken, dat men die ligchamen 

 in de nabijheid der zon ontdekt. Wel is naar arago, de 

 de helderheid van den hemel in de nabijheid der zon zeer 



2:root tot — van het zonnelicht zelf, maar ijidien men, 

 "= 500 



naar fechners Psychophysisclies Gesetz, door een gekleurd 

 glas het licht verzwakt, welligt dat zich dan die punten, 

 hetzij de verlichte deeltjes, hetzij die de donkere zijde ons 

 toekeeren, nog kan onderscheiden. Immers de zonnevlekken 

 zelve ziet men, als zij niet bijzonder groot zijn, ook alleen 

 met donker gekleurde glazen. 



Ter zijde van de draden in den meridiaan-kijker zou een 

 beweegbaar ondoorschijnend schijfje moeten aangebragt zijn, 

 waarmede men de zon, na de draden, of ook, zonder die te 

 hebben doen dienen tot tijdsbepaling, kan bedekt houden. 



Bij totale zonsverduisteringen zal men zeker wel doen aan 

 faije's raad gehoor te geven en zicli tot het beslissende 

 oogenblik in het duister te houden. 



Verder rekenen wij het niet onmogelijk dat nevens elkander 

 gelegde en juist vergeleken teekeningen van de roode vlam- 

 men, die zich oin de zonneschijf vertoonen, zich laten rijmen 

 met de verschijnselen, die een' ring moesten vertoonen. 



Men heeft slechts teekeningen van de vermoedens om- 

 trent den ring van Saturnus in te zien, om de vormen waar 

 te nemen, waaronder zich zoodanige ring kan vertoonen 

 naarmate hij geopend of gesloten is, naarmate de zon vrij in 

 zijn middelpunt staat of zich op den eenen rand afteeken t, 

 terwijl de andere haar gedeeltelijk bedekt. Alles hangt na- 

 tuurlijk af van den ring, van zijne dikte en van den hoek, 

 dien de voerstraal der aarde alsdan met de knoopenlijn 

 vormt. 



Wij kunncji liier niel de verschillende waarncminiren 



