( 15^ ) . 



voorkomen van het ontlede staal wordt echter niet opge- 

 geven, en men weet dus niet, of de gelieele laag loss kalk- 

 lioudend is, dan welligt alleen de onderlaag, die met ver- 

 gruisd krijt vermengd kan zijn. 



Wordt er alzoo niet anders, dan bij wijze van proef- 

 nemingen, gebruikt gemaakt van den weinigen mergel, die 

 hier en daar onze diluviale gronden bevatten, anders is het 

 gesteld met dien uit het Nederlandsch alluvium. Jn 1839 

 is wypKO riiiEDRiKS GiiÜBEN te Noordbroeksterhararik in 

 Groningen begonnen met het zoogenoemde klei delven, het 

 opdelven op anderhalf tot een paar el diepte van eene bruik- 

 bare kleisoort en het gebruik daarvan als meststof "^j. \Yaarin 

 de eigenlijke vruchtbaar makende kracht van deze klei be- 

 stond, is niet duidelijk gebleken,, totdat onlangs de zaak 

 naauwkeurig onderzocht is door Dr, van bemmelen, en 

 daaruit duidelijk bleek, dat hier niets anders geschiedt dan 

 mergelen. De bouwstoffen tot een uitgebreid verslag over 

 dit, voor onze zeekleilanden, zoo belangrijk onderwerp zijn 

 door dien heer bijeen gebragt, en zullen weldra worden 

 uitgegeven. In 1851, is van de klei eene ontleding ge- 

 geven door de Heeren fockens en lofvers t), volgens vvelke 

 zij bevat : 



Koolzuren kalk 14. 



Zwavelzuren Kalk en Chloorzuren Kalk . duidelijke sporen. 

 IJzeroxyde ......... 4. 



Potasch en Soda . sporen. 



Klei 85, 



in 1854 heb ik opgemerkt, dat deze klei de schelpen 

 bevatte van Trigonella plana, Cardium cdule en Tellina 



*) Tijdschrift Ier bevordering van Nijverheid, XT. bh. 54 eu. Bodem 

 van Nederland, I. blz. 16 en 248. 

 t) TijdHchriJl voor Nijverheid, XV. blz. 59. 



