( 154 ) 



liet zand, waarop de schorren rusten, bestond daart-u- 

 tegen uit: 



Water 0.7. 



Koolzuren kalk 3.3. 



IJzeroxyde sporen. 



Zand 95.7. 



Ook de bezinkingen onzer groote rivieren leveren bruik- 

 baren mergel op, en het is weder dezelfde straks genoemde, 

 hoogst verdienstelijke landbouwer, de Heer van brakell 

 VAN DEN ENG, welke dien het eerst gevonden en sedert lang 

 reeds gebezigd heeft ter verbetering zijner gronden. Navol- 

 ging heeft dat echter nog niet gevonden dan alleen, voor 

 zoo ver mij althans bekend is, door den predikant heldring 

 in den tuin van de weldadige inrigting Tabitha Kumi, bij 

 Hemmen in Neder-Betuwe, waar zandmergel, bij het ver- 

 diepen der Linge opgegraven, gebezigd is. Dit niet navol- 

 gen van dit goede voorbeeld bewijst niets tegen het deugd- 

 zame der zaak. De Heer van brakell heeft, in ontelbaar 

 vele zaken, een goed voorbeeld gegeven, dat men, tot groot 

 nadeel van den landbouw, in de omstreken van zijn ver- 

 blijf nog niet heeft nagevolgd. 



Even als de kalk en mergellagen uit de voorwereldlijke 

 wereldvorming, ontleenen deze hedendaagsche mergels hunnen 

 kalk aan de vergruisde schelpen van Unio's, Limneussen 

 en andere zoetwater- weekdieren. Zij bevinden zich in de 

 omstreken van Lienden en Zoelen, in Neder-Betuwe, op 

 eene diepte van anderhalf tot derdehalf el onder de opper- 

 vlakte. De ontleding in de scheikundige werkplaats van de 

 Groningsche Hoogeschool heeft aangetoond, dat de mergel, 

 op 1.5 el diepte achter den boomgaard van den Eng bij 

 Lienden opgedoken, bevatte: 



Koolzuren kalk 17.53. 



Koolzure majijnesia 2.07. 



