( 169 ) 



GuRLT ^) neemt daarenboven de verbinding F eg C als 

 eene eigenaardige verbinding aan, die niet zelden in graauw 

 gietijzer in octaëders gekristalliseerd voorkomt; S. g. 7,15, 

 met eene ijzergraauwe kleur, minder broos en hard en 

 moeijelijker smeltbaar dan de Ee^ C. Gurlt beschouwt 

 het ruwijzer niet als een mengsel van zuiver ijzer met 

 eene koolstof -verbinding, maar door de gansche massa 

 heen als eene verbinding van ijzer met koolstof (Fe^C of 

 Peg C of een mengsel van beide) met zwavel, phosphorus 

 en silicium, terwijl hij vermeent, dat, bij de omzetting van 

 wit in graauw ruwijzer, de Ee,^ C bij eene temperatuur, 

 die het smeltpunt van het ruwijzer verre overtreft, in EcgC 

 en koolstof wordt omgezet. 



M. BÜCHNER t) echter is tegen deze zienswijze opgeko- 

 men en beschouwt het aannemen der verbindingen Ee^ C 

 en Ecg C als geheel zonder grond, daarentegen het spiegel- 

 ijzer en ruwijzer als mengsels van zuiver ijzer, met eene 

 nog onbekende koolstof-ijzerverbinding, terwijl hij in beide 

 deze ijzersoorten het voorkomen van graphiet ontkent, daar- 

 entegen het voorkomen daarvan in graauw ruwijzer aanneemt. 



Ook ter bepaling der verschillende stoffen in het ruwijzer, 

 het spiegelijzer en het gietijzer worden zeer verschillende 

 methoden aangegeven. 



De groote berzelius heeft reeds dit onderwerp met zijne 

 gewone scherpzinnigheid en groote analytische bedrevenheid 

 behandeld, en ieder, die zich met de analyse van deze 

 stoffen bezig houdt, zal in zijn leerboek tot in de minste 

 bijzonderheden terugvinden, hetgeen hij bij dit onderzoek 

 waarneemt. 



Eresenius geeft in zijne Handleiding over de qaantitatieve 

 analytische Scheikunde op, dat in het gietijzer, behalve ijzer, 



*) Chem. Ceniralblatt, 1^56, S. 273. 

 t) Chem. Centralhlalt, 1858, S. 41. 



VERSL. EN MEDED. AFD, NATÜURK. DEEL X. 



