( 2U ) 



Als voortzetting van de waarnemingen en opmer- 

 kingen omtrent beenvorming en herstelling van been- 

 zelfstaiidigheid, medegedeeld in de vergadering van 

 .29 October 1.1., herinnert de Heer van geuns in de 

 eerste plaats aan de proeven van ollier, zoo als 

 deze vermeld zijn in brown-seqUx\.rd Journal de 

 Fhysiologie (Janv. et Avril 1859), welke deels be- 

 trekking hebben op de overplanting van het pe- 

 riosteum, pericranium, de dura mater, deels op over- 

 planting van beenstukken, terwijl wijders door ollier 

 ook nog verschillende resectiën met behoud van het 

 periosteum verrigt waren. Hierna gaat de spreker 

 over tot de vermelding der proeven, door hem zelven 

 op konijnen genomen, waardoor hij de uitkomsten der 

 proeven van ollier volkomen bevestigd gevonden 

 heeft. Hij noemt daarvan meer bijzonder eene proef 

 van overplanting van een stuk periosteum ter lengte 

 van 1 Ned. duim, dat in den musculus tibiahs van 

 een konijn werd geplaatst, en waardoor zich zes we- 

 ken later een beenstukje in de spier gevormd had; 

 wijders eene proef van overplanting van beenstukken 

 op een scheenbeen van een konijn, waar een evenre- 

 dig groot stuk been oppervlakkig Aveggezaagd was, 

 en eene andere dergelijke, wxlke door een fractuur op 

 den 5^^^^ dag gecompliceerd was. In de eerste dier 

 beide proeven vond hij na drie weken het overge- 

 plante been met de verwonde beenzelfstandigheid en 

 omringende spieren vergroeid. In het laatste ge- 

 val ontstond eene overvloedige suppuratie en weel- 

 derige callus vorming, terwijl in een gedeelte nieuw- 

 gevormd kraakbeen gevonden werd. Nog vermeldt hij 

 de overplanting van een stuk van het septum nari- 

 um onder de huid van een konijn, waar na zestien 



