( 248 ) 



been vlies beengroei plaats heeft, behoeft geene af- 

 scheiding van een blastema, namelijk van een element, 

 waaruit, als bij primitive wording, iets nieuws (het 

 beenweefsel) ontstaat, aangenomen te worden. Het is 

 veel meer, in overeenstemming met de tegemvoordige 

 wetenschappelijke beginselen, een voortgroeijen der 

 weefsel-elementen. Door verscheidene onderzoekingen 

 is de Spreker tot de overtuiging gekomen, dat zoo- 

 wel de tusschenstof als de celelementen hierbij be- 

 trokken zijn. Het is vooral op de tusschenstof, dat 

 hij de aandacht wenscht te vestigen, om aan te too- 

 nen hoe eene maasvormig weefsel zich reeds als voorbe- 

 reidingstijdperk van de been vorming vertoont. Vooral 

 belangrijk noemde hij de waarneming van het pericra- 

 nium, bij de vroegste been vorming der schedelbeende- 

 ren, waar tepelvormige uitgroeisels van het grond- 

 weefsel de beenvorming vooraf gaan : het zijn deze 

 verlengsels, die weldra in beenzelfstandigheid overgaan 

 en de wanden der mazen van het spongieuse been- 

 weefsel vormen. In die veranderde grondzelfstandig- 

 heid van het vlies ziet men reeds zeer groote cellen, 

 digt gegroepeerd, vóór dat het tot den overgang in 

 been tot stand gekomen is. Het is niet moeijelijk met 

 deze beginselen omtrent de waarde, die men in dit 

 proces aan de tusschenstof heeft toe te kennen, de os- 

 sificatie uit kraakbeen in overeenstemming te bren- 

 gen. Hij bespreekt hier de verklaring der- been- 

 vorming, welke door h. muller gegeven is, en zegt 

 zich daarmede niet te kunnen vereenigen voor zoo 

 verre door hem in de nieuwgevormde mergholten een 

 osteogeen-blastema wordt waargenomen. Veel meer 

 heeft hij in de hoofdzaken de uitmuntende nasporin- 



