( 390 ) 



KL tot horizontale. — Bij de proeven, die ik nu ga be- 

 schrijven, heb ik zoo wel horizontaal als verticaal gelegen 

 middellijnen gemeten. De vlam werd hier zijdelings van 

 het middelpunt verschoven en het oog werd zijdelings naar 

 den tegenovergestelden kant verplaatst; uit de bekende zij- 

 delingschc verplaatsing van het oog en zijnen loodregten af- 

 stand tot de verticale voorvlakte van het convexe glas liet 

 zich gemakkelijk de hoek tusschen de normaal en de ge- 

 zigts-lijn berekenen, waarbij steeds waarnemingen bij link- 

 sche en rcgtsche verplaatsing van het oog en onveranderde 

 stelling der glazen verbonden werden, om onafhankelijk te 

 worden van eenigerlei fout in deze stelling. Alle volgende 

 uitkomsten zijn steeds het midden uit zulk eene waarneming, 

 naar den eenen kant verbonden met eene naar den ande- 

 ren kant. De plaats der lamp was van zelf te vinden; zij 

 werd eenvoudig zoo lang verschoven, tot zij voor den aan- 

 genomen stand van het oog nagenoeg weer in of nabij het 

 midden der ringen gezien werd. 



De volgende tafels geven mijne uitkomsten, die even als 

 de vroegere, betrekking hebben op zijdelingsch licht, en 

 dus op de complementaire donkere ringen : kolom A geeft 

 de ligging der middellijn op het convexe glas en, des noo- 

 dig, de rangorde van den ring ; kolom B toont aan of die 

 middellijn bij de meting verticaal of horizontaal, dat is even- 

 wijdig aan, of loodregt op de vlam was, en geeft in centi- 

 meters den afstand van het oog tot de verticale voorvlakte 

 van het convexe glas; kolom C geeft den hoek tusschen 

 de normaal op de glazen en de gezigtslijn; de kolommen D, 

 e, x en E hebben dezelfde beteekenis als boven. Over de 

 kolommen P en G zal ik later spreken. 



