( 26 ) 



(Ier op de ligplaats aanwezige buiten-vloeddeuren geschied 

 is, \yorden de met Metaalverw bestrekene uitgenomen en 

 zal het zeeworm werend vermogen van dit middel worden 

 onderzocht. Na dat onderzoek zal ik mij de eer geven 

 UWEdGestr. mijne bevinding mede te deelen. 



d. Proefneming met het West-Indische Mambarklakhoui, 

 Den 11'len en 12^eii December 1857 zijn binnen het 



meergenoemde remmingwerk geslagen twee palen van Mar- 

 barklakhout, de eene met den kop op 1 el boven volzee 

 geheid tot 5.90 el in, en 3.50 el boven den bodem; de 

 andere met den kop op 0.50 el boven volzee, geheid tot 

 6.57 el in, en 3 el boven den bodem. 



Den 14^^^ December zijn op dat punt aan kettingen 

 1.75 el beneden volzee, overeenkomende met 0.57 el be- 

 neden het laagwaterpeil, gelegd twee palen van diezelfde 

 houtsoort. 



Den 25sten y[Q{ 1860 zijn de ingeheide palen onder- 

 zocht, en bij het laagwaterpeil afgedisseld; geen spoor van 

 Zeeworm werd in dat gedeelte der palen ontdekt. 



Een der palen echter, die beneden het laagwaterpeil had 

 gelegen, werd geligt; in het oppervlak van dien paal tot 

 ongeveer 5 streep daar beneden bevond zich eene aanzien- 

 lijke hoeveelheid Zeeworm, en gaten van 4 streep middel- 

 lijn waren reeds geboord. 



e. Proefneming met creosoot. 



De gecreosoteerde en ongecreosoteerde perkoenpalen, ge- 

 slagen onder het plankier langs de Eijks Zeehaven te Nieu- 

 wediep, die den b^^^ October 1859 zijn onderzocht, en van 

 welk onderzoek de uitkomsten zijn vermeld in de notulen 

 der vergadering van 8 November 1859 van het Koninklijk 

 Instituut van Ingenieurs, bijlage 9, bladz. 49, zijn den 

 2 5 sten '^q[ 1860 nogmaals getrokken en nagezien. 



Een ongecreosoteerde perkoen uit het in October 1857 

 geslagen vak, getrokken bij stutpaal N^ 35, was sterk door 



