( 7^ ) 



deze ver beneden de waarde zijn, die zij volgens de theorie 

 hebben moesten, en dat de verschillen tusschen de produc- 

 ten der weerstanden in de stroomsterkten nog veel grooter 

 zijn dan bij de eerste reeks van proeven. Doch ook thans 

 laat zich een getal vinden, hetwelk, bij de weerstanden 

 opgeteld, de producten gelijk maakt. Dat getal is echter 

 nu niet =^ c, maar = 4 c. Gelijke proeven, met nog 

 grootere vermeerdering van windingen genomen, toonen 

 aan, dat het bij de weerstanden op te tellen getal in de 

 rede van de quadraten van het getal der windingen om 

 den inductor, de electromotorische kracht daarentegen slechts 

 in de enkelvoudige rede toeneemt. 



Indien wij dus n het getal dier windingen, r den weer- 

 stand der keten, en M eene constante noemen, die van de 

 kracht des magneets, van de afmetingen des inductors enz. 

 en van de gekozene eenheden afhangt, zoo hebben wij voor 

 de stroomsterkte 



Men ziet uit deze formule, welke mutatis mutandis ge- 

 heel overeenstemt met de stroomsterkte, verkregen door eene 

 gegevene metaal-oppervlakte, waaruit men zich een willekeu- 

 rig aantal voltaïsche elementen gesneden denkt, dat de ge- 

 heele arbeid der m.-e. machine door eene bloote vermeer- 

 dering der windingen niet vergroot kan worden, evenmin 

 als die van een gegeven voltaïsch element, door er een aan- 

 tal kleinere van te maken en die op de wijs der kolom te 

 verbinden. Die- arbeid immers wordt, gelijk wel bekend is, 

 gemeten door het quadraat der stroomsterkte, vermenigvul- 

 digd met den weerstand, derhalve door f ^r, en daar nu 

 f ^r een maximum is, wanneer r = c w'' is, zoo heeft men 

 voor dat geval 



M2 



