( 74 ) 



driedubbele snelheid driemaal zoo groot enz. Het blijkt 

 dus dat de weerstand moet vermeerderd worden met een 

 getal, evenredig aan de snelheid der draaijing en aan het 

 quadraat van het getal der windingen om den inductor, 

 zoodat de noemer der breuk in plaats van = r te zijn, 

 bevonden is :=_r-\-cvn^ te zijn. 



Door deze vergrooting van den noemer der breuk is nu 

 teweeg gebragt, dat voor elke afzonderlijke reeks van proe- 

 ven, bij elke waarde van r, v en n, de producten van de 

 weerstanden in de stroomsterkten gelijk worden, maar daar- 

 uit volgt nog niet, dat die producten in de verschillende 

 reeksen aan da verschillende snelheden evenredig zijn. Dat 

 is ook geenzins het geval. De laatstelijk gevondene pro- 

 ducten, ofschoon onder elkander gelijk, bedragen niet het 

 dubbele der eerstgevondene, maar merkelijk minder. Om 

 te kunnen nagaan, welke wet deze vermindering van den 

 invloed der snelheid schijnt te volgen, heb ik een aantal 

 reeksen proeven genomen, elke op de wijs der eerstvermelde 

 reeks, doch de verschillende reeksen met verschillende snel- 

 heid. Eene vergelijking nu van de voor elke reeks ge- 

 vondene electromotorische kracht met de werkelijk aange- 

 wende snelheid toont weldra aan dat, indien v deze snel- 

 heid is, de waargenomene invloed dier snelheid op de 



V 



electromotorische kracht slechts == ^, — ; is, waarin a 



l -{- a V 



eene uit de waarnemingen te berekenen constante is, die, 

 zoo het schijnt, van de massa, de gedaante en de coërci- 

 tieve kracht van den inductor afhangt. 



Er is nog eene andere, veel eenvoudiger methode om deze 

 constante te bepalen, en die tevens tot controle der even- 

 vermelde kan dienen. Immers de in den noemer der breuk 

 voorkomende grootheid cvn"^ is alleen dan van grooten in- 

 vloed op de stroomsterkte, wanneer zij in verhouding tot 

 r eene aanzienlijke waarde heeft. Men kan nu r zoo groot 



