( 7(3 ) 



het magnetismus, hetwelk de inductor onder den invloed 

 van den vasten magneet aangenomen had, verminderd, tot 

 nul gereduceerd, en daarop weder, maar in tegenoverge- 

 stelden zin, vermeerderd tot dat elk der beide uiteinden 

 van den inductor de andere pool van den vasten mag- 

 neet bereikt heeft. Het magnetismus van den inductor kan 

 dus sterker of zwakker zijn, al naarmate hetzij de magneet 

 sterker of zwakker is, hetzij het materiaal, de grootte, de 

 gedaante, de plaatsing van den inductor zelven eene ster- 

 kere magnetisering toelaten. Naarmate nu, ten gevolge van 

 al deze omstandigheden, het magnetismus bij het begin en 

 bij het einde eener halve omdraaijing sterker of zwakker 

 is, zal de verandering van + magnetismus in — magne- 

 tismus grooter of kleiner zijn. De hoegrootheid van dat 

 magnetismus wordt in onze formule door M uitgedrukt, in 

 de veronderstelling dat het gedurende de werking der ma- 

 chine in even sterke mate tot stand kwam, als het geval 

 is, terwijl zij in rast is. Maar, daar het ijzer eenigen tijd 

 behoeft tot het aannemen en afleggen van magnetismus, 

 zoo is het in het oog vallend, dat de inductor, terwijl 

 hij in snelle vaart de polen van den magneet voorbij- 

 vliegt, den tijd niet zal hebben telkens denzelfden graad 

 van magnetismus aan te nemen, dien hij in rust zoude 

 aangenomen hebben. Het verschil moet te grooter zijn 

 naarmate de tijd korter, dus de snelheid grooter is. De 

 proeven hebben aangetoond, dat dat werkelijk zoo is. 

 Immers wanneer wij gevonden hebben, dat de vermeer- 

 dering der stroomsterkte door de snelheid v ^) slechts 



*) De voorstelling, alsof de stroomsterkte, bij vergrooting der snel- 

 heid, daarom sterker zoude worden, omdat het getal der impulsiën 

 binnen denzelfden tijd grooter is, is ook uit anderen hoofde niet 

 juist. De oorzaak immers der versterking van den stroom door ver- 

 meerdering der snelheid is, dat de verandering van den maguetischen 



