( 93 ) 



valent is aan 2100000 electro-dynamische eenheden gedu- 

 rende gelijken tijd werkende. Wij behoeven nu 60 X 42000, 

 dat is 2520000 eenheden, derhalve 1^ paardenkracht, en 

 met inbegrip van den stroom, die de draadwinding van den 

 inductor doorloopt, ten naastenbij li paardenkracht. Dat 

 de leer van het behoud der kracht ook hier niet faalt zal 

 wel niet twijfelachtig zijn, en is mij, voor zoo ver het met 

 ruwe middelen geschieden kon, proefondervindelijk gebleken. 

 Maar ook het theoretische bewijs, dat de uitgegevene kracht 

 gelijk is aan de gewonnene kracht of aan het aequivalent 

 daarvan in warmte, is, wanneer men van de onder den in- 

 vloed van het aardmagnetismus werkende machine uitgaat, 

 zeer eenvoudig. Ik veroorloof mij dat bewijs hier te be- 

 proeven. 



Aan de door den electrischen stroom gedurende den tijd 

 t voort gebragte warmte w, is eene zekere hoeveelheid me- 

 chanische kracht h aequivalent. 



Wij kunnen dus schrijven 



%ü = h =y^ ft 



waarbij, indien men zich van de absolute maten van weber 

 bedient, geene verdere coëfficiënten noodig zijn. 



Noemen wij nu het magnetismus, hetwelk een gegeven 

 inductor onder den invloed van het aardmagnetismus aan- 

 neemt, terwijl hij in de rigting zelve daarvan geplaatst is, 

 M, zoo zal het bedrag van het magnetismus, hetwelk hij 

 aanneemt, terwijl hij met die rigting der hoek tp maakt, zijn 



m = ^1 Cos. cp 



derhalve de slroomsterkte 



*) Als eenheid van omwinding wonlt hier aangenomen dat gcheele 

 of gcbrokcnc aantal windingen, waarin het ontstaan van de eenheid 



