( 94 ) 



en de door dien stroom in het tijddceltje dt opgewekte 

 warmte 



2 '1 



r 



Maar de snelheid, dat is de angulaire snelheid, kan hier 

 door den tijd, dien eenig punt van den inductor behoeft, 

 om den hoek cp te doorloopen, gemeten worden. Men heeft 

 derhalve 



t ' V 



waaruit men vindt 



10 



Jc = -^dipM''Sin.^(p 



T 



hetwelk, over eene halve omdraaijing uitgestrekt, geeft 



w; = /c = iTT M=^. 



r 



Dit is dus de gewonnene kracht. Zien wij nu, hoeveel 

 arbeid daartoe is uitgegeven. 



Het eledro-magnctismus, hetwelk de stroom in den in- 

 ductor opwekt, is ongelijknamig aan dat van den aardmag- 

 neetpool van welken het uiteinde der inductors zich verwij- 

 dert, en gelijknamig aan dat van den pool waarheen het 

 zich beweegt. Het gevolg is dat de inductor, gedurende 

 de werking der machine, voortdurend teruggetrokken wordt. 

 Het is deze terugtrekkende kracht die overwonnen moet 

 worden. 



Die kracht nu is gelijk aan het product van het electro- 

 magnetismus des inductors en de kracht die de aardmag- 

 neet op den inductor uitoefent, en aan den Sinus van den 



van magnetismus de eenheid van stroomstcrkte teweeg brengt. Daar- 

 door wordt de toevoeging van een coëfficiënt onnoodig. 



