( 135 ) 



kende methode om te meten hoeveel men een' kijker, van 

 wiens objectief met den brandpuntsafstand kent, moet uit- 

 halen of inschuiven om het door de oppervlakte der lens 

 gevormde spiegelbeeld duidelijk te zien. Deze methode is 

 voornamelijk van toepassing op oppervlakten met zeer groote 

 kromtestralen, bijv. van 20 en meer meters. Waar zij het 

 eerst vermeld staat, is mij onbekend, maar zij moet wegens 

 hare eenvoudigheid zeker reeds dikwijls en door velen aan- 

 gewend zijn. 



In het doosje, bevattende den sphaerometer van cauchoix, 

 boven reeds genoemd, was eene geslepene glasplaat bijge- 

 voegd, die dienen moest om het nulpunt des sphaerometers 

 te bepalen. Er lag eene geschrevene aanwijzing van het ge- 

 bruik des sphaerometers met de daarvoor noodzakelijke op- 

 gaven bij ; en tevens de mededeeling dat men het nulpunt 

 kan bepalen, door den sphaerometer op eene vlakke glasplaat 

 te plaatsen ; terwijl eindelijk de aanmerking wordt bijgevoegd, 

 dat men de vlakheid eener glasplaat daardoor kan beoor- 

 deelen, dat een kijker op een ver verwijderd voorwerp scherp 

 gezet, ook het spiegelbeeld van datzelfde voorwerp in de 

 bedoelde glasplaat scherp moet vertoonen. Dit nu was bij 

 de in het doosje gevoegde glasplaat geenszins het geval, 

 daar een kijker van iets meer dan eene el brandpuntsafstand, 

 op den Dom- toren scherp gesteld zijnde, niet minder dan 

 47 Nederl. streep moest uitgeschoven worden om het spie- 

 gelbeeld van dien toren in die glasplaat (de stralen zoo na 

 mogelijk loodregt latende vallen) helder te vertoonen, waar- 

 door die glasplaat bleek een gedeelte van een"* bol te zijn, 

 van omstreeks 52 Nederl. el straal. 



Ook behoort daartoe de methode, door den Heer kaiser 

 aangewend om de gesteldheid der oppervlakten van glazen 

 prisma's te onderzoeken {Tijdschrift voor Wis- en Natuur^ 

 kundige wetenschappen, uitgegeven door de Eerste Klasse 

 van het Kon. Ned. Instituut, III, blz. 117J en de hieron- 



10* 



