l 



( 141 ) 



wier oppervlakte men den kromtestraal bepalen wil, nader 

 bij, zoodanig dat hare as steeds zamenvalt met de as van 

 het oculair, waarlangs het licht wordt teruggekaatst, dan 

 vertoont zich, tegen dat het middelpunt van kromming het 

 kruispunt der draden nadert, een beeld, dat eerst dan vol- 

 komen scherp gezien wordt als beide punten zamenvallen. 

 De kromtestraal behoeft nu slechts gemeten te worden. 



Aanmerkingen. 1". Het voornaamste praktische bezwaar 

 van de boven medegedeelde methode is daarin gelegen, dat 

 als de lensoppervlakte, waarvan de kromtestraal gemeten 

 moet worden, bol is, men dan de lens zoodanig vertikaal 

 moet plaatsen, dat het middelpunt van kromming der be- 

 doelde oppervlakte in de as des kijkers gelegen zij, en bij 

 de beweging van de lens vóór- en achterwaarts, steeds in 

 die as blijve. Doch dit bezwaar komt men gemakkelijk op 

 de volgende wijze te boven. Men schroeve eerst zoowel 

 oculair als objectief van den hulpkijker af. De lens worde 

 voor de buis vertikaal geplaatst, zoodanig dat zij, zoo na 

 zulks op het oog beoordeeld kan worden, den voor de be- 

 paling noodigen stand heeft. Daarna zie men door de ledige 

 buis naar de lens, en houde tusschen het oog en de ocu- 

 lairbuis de vlam eener kaars ; het is nu niet moeijelijk 

 aan de lens dien stand te geven, dat men het spiegelbeeld 

 der kaars juist in het midden der objectiefsopening gewaar 

 wordt. Heeft men eene losse lens, dan is het het eenvou- 

 digste, haar in een vertikaal schermpje te plaatsen, dat op 

 en neder bewogen kan worden, en op een voetstukje staat, 

 dat met drie scliroeven gesteld kan worden. Is de lens 

 daarentegen een der beide glazen, die het achromatisch ob- 

 jectief eens kijkers zamenstellen, dan kan men haar in den 

 objectiefring zelven leggen, met de oppervlakte, waarvan 

 de kromtestraal gezocht moet worden, buitenwaarts , en 

 den kijker in eene horizontale lade, die insgelijks van 



