( 155 ) 



droogiiig bij ItiO*^ terug aan vaste bestaiiddeelen 0.1^08 gr., 

 per liter, alzoo 1.308 gr. 



Orn het gloeiverlies zoo naauwkeiirig mogelijk te bepa- 

 len, Averden eenige liters van het watermengsel verdampt in 

 een onbewoond en zooveel mogelijk stofvrij lokaal, en eene 

 hoeveelheid van het teruggebleven geel gekleurde zoutmeng- 

 sel, die na zorgvuldige drooging S.4839 gr. woog, in een 

 platinakroes verbrand. Het zoutmengsel smolt daarbij zeer 

 gemakkelijk, en hoezeer het zich slechts in geringe mate 

 verkleurde, was er toch voor de witbranding een paar uur 

 gloeijens noodig ^). Na restitutie van het verloren kool- 

 zuur door behandeling met koolzure ammonia, bedroeg het 

 gloeiverlies 0,286, dus ruim 10 pCt,, hetgeen stellig het 

 ware gehalte aan organische stollen vele malen overtreft. 

 Yan het watermengsel reduceerde 1 liter 2,4 a 2,5 CC. 

 chamaeleon, gelijk staande met 2,9 a 3,0 milligr. zuurstof. 

 Daaruit zoude volgen, dat het ter oxydatie noodige aantal 

 milligr, zuurstof met ongeveer 50 vermenigvuldigd, het 

 gloeiverlies per liter zoude voorstellen. De onwaarschijnlijk- 

 heid, dat 50 dln. organische stof 1 dl. zuurstof ter vol- 

 ledige oxydatie zouden behoeven, springt echter in het oog. 



De opmerking, dat er vele organische stoffen zijn, die 

 aan de werking des chamaeleons weerstand bieden, is als 

 bedenking tegen de voorgeslagen methode voor alle gewone 

 gevallen van geringe beteekenis, daar de organische bestand- 

 deelen des waters, als de producten der nimmer stilstaande 

 stofwisseling in den bodera, niet behooren tot die, door sta- 

 biliteit van eigenschappen en zamenstelling en door kris- 

 ialliseerbaarheid gekenmerkte stoffen, die tegen de wer- 



*) De overigens zoo uitstekende aanwending vau liet ijzeroxyde, om 

 in zulke gevallen de smelting te voorkomen en do verbranding te be- 

 spoedigen, scheen hier niet raadzaam, wegens de mogelijke vorming 

 van vliigtig ijzcrohluride. 



