HET LICHTBllEKEND 

 STELSEL VAN HET MENSCHELIJK OOG, 



IN GEZONDEN EN ZIEKELIJKEN TOESTAND; 

 DOOR 



F. C, D O IV D £ B S. 



Inleiding. 



Sedert geruimen tijd hield ik mij bezig met verschillende 

 metingen^ die betrekking hebben tot het dioptrisch stelsel 

 van het menschelijk oog. 't Kwam mij voor, dat die arbeid 

 niet geheel nutteloos kon zijn. Li weerwil toch der ijve- 

 rige bemoeijingen van phj^sici en physiologen, is omtrent 

 vele punten, dit stelsel betreffende, nog onzekerheid geble- 

 ven. De lichtbrekingscoëficient, de brandpuntsafstand en de 

 ligging van de hoofdpunten der kristallens zijn nog geens- 

 zins naauwkeurig bekend; zelfs omtrent de lengte der ge- 

 zigtsas in ^t normale oog is men in 't onzekere ; in hoe 

 verre de verschillende brekende vlakken gecentreerd zijn, is 

 naauwelijks onderzocht, en, eindelijk, heeft men zich, in 

 weerwil der oneindige verscheidenheid van het dioptrisch 

 stelsel, doorgaans tevreden gesteld met de kennis, op nor- 

 male oogen, met gemiddelde breking, verkregen. Yoor de 

 wetenschap niet alleen, maar ook voor den praktischen arts 

 is het van gewigt, die afwijkingen van het dioptrisch stel- 

 sel in alle rigtingen grondig te bestuderen. Verzuimt hij 

 dit, zoo loopt hij gevaar, gebreken, die in de middelstoffen 

 schuilen, in de gezigtszenuw te zoeken, krachtig ingrijpen- 

 de middelen voor te schrijven, waar de kunst hare onmagt 



