( 178 ) 



§ 3. ïietrehking van p^ tot geslacht en leeftijd. Verge- 

 lijking van p^ in beide oogen van 't zelfde indivtdu. 



De onderzoekingen van helmholtz en van knapp, welke 

 laatste zoowel links en regts als boven en beneden de ge- 

 zigtslijn den radius heeft gemeten, laten in naauwkeurigheid 

 niets te wenschen over. Wanneer ik desniettemin de moeite 

 genomen heb, een aantal metingen te bewerkstelligen, zoo 

 geschiedde dit vooreerst met het doel, om het verband van 

 de kromming der cornea, tot geslacht, leeftijd en inzonder- 

 heid tot myopie en hypermetropie te leeren kennen. Daarom- 

 trent zijn meeningen geopperd en van boek tot boek afge- 

 schreven, die allezins behoorden getoetst te worden. 



Voorshands bepaal ik mij hier tot vergelijking van den 

 radius der horizontale kromming in de gezigtslijn. Naauw- 

 keuriger zou het zijn den radius van den top der cornea, 

 en wel de gemiddelde tusschen verticalen en horizontalen me- 

 ridiaan ten grondslag te leggen"^). Maar, vooreerst zijn niet 

 op alle oogen de tot berekening daarvan geëischte metingen 

 volbragt, en, ten anderen, erken ik gaarne, dat ik er voor 

 zou terugdeinzen, voor meer dan honderd oogen de wijd- 



*) Dat de grootte en de ligging der optische beelden, die het hoorn- 

 vlies voortbrengt, alléén van den krommingsradius van den top afhangt^ 

 heeft reeds helmholtz doen opmerken. Om, bij den lichtbrekings- 

 coëfRcient der cornea, een ellipsoïd aplanatisch te doen zijn voor 

 stralen, die evenwijdig met zijne groote as invallen, zou, wel is waar, de 

 numerische excentriciteit E = 1 : ^, dat is = 1 : 1.;5365 moeten bedragen, 

 en E2= ü.56 moeten zijn, welke graad van excentriciteit door geene 

 der gemetene cornea-ellipsoïden bereikt wordt; maar voor het directe 

 zien, het meest wezenlijke, en daarenboven het éénige, waarop de 

 theorie van toepassing is, komen alleen de nabij den top gelegene 

 gedeelten der cornea in aanmerking, zoodat daarbij de aberratie van 

 kromming wel bijna = O is. 



