( "9 ) 

 Toevallig wordt dus bij vrouwen de gemiddelde radius, 

 voor en na het 40ste jj^ar, tot in de derde decimaal gelijk 

 gevonden, terwijl hij én bij de oudste én bij de jongste in- 



dividu's eenigzins kleiner is. 



§ 4. Betrekking van p^ tot myopie en hypermetropie. 



Van bijzonder gewigt scheen het mij te bepalen, of en 

 in hoeverre eene wijziging in den radius van 't hoornvlies 

 ten gronde ligt aan ametropie. Alvorens tot het onderzoek 

 daarvan over te gaan, meen ik de onderscheidene anoma- 

 liên van refractie nader te moeten bepalen. 



Het ideale oog brengt, bij ontspanning van den accom- 

 modatie-toestel, evenw^ijdig invallende stralen juist op de 

 percipiërende laag van 't netvlies, de staafjes- en kegellaag, 

 tot vereeniging. Een dergelijk oog heb ik emmetropisch 

 genoemd. 'In twee opzigten nu kan de bouw van 'i oog 

 daarvan afwijken : evenwijdige stralen kunnen reeds vóór 

 het netvlies tot vereeniging komen, of wel naar een ach- 

 ter 't netvlies gelegen punt convergeren. In het eerste ge- 

 val heet het oog myopisch, in 't laatste heb ik het hyper- 

 metropisch genoemd. Beide kunnen onder den naam van 

 ametropie vereenigd worden. 



Myopie en hypermetropie staan dus lijnregt tegenover 

 elkander: bij myopie ligt het achterste brandpunt van 't 

 dioptrisch stelsel van ^t rustende oog vóór, bij hypermetropie 

 achter 't netvlies, terwijl bij emmetropie het juist in 't 

 netvlies zijn achterste brandpunt vindt. 



Tan geheel anderen aard is de presbyopie, waarin men 

 ten onregte de tegenstelling der myopie heeft gezien. Zij 

 wordt niet bepaald door het verste punt van duidelijk zien, 

 d. i. door den bouw van het oog in den toestand van rust. 

 Zij is afhankelijk veeleer van eene vermindering van ac- 



