( is-1 ) 



ze aan ontsteking geleden; dikwijls is er tevens eene ge- 

 ringe verduistering overgebleven, en de kromming is hierbij 

 niet zelden onregelmatig geworden. Later kom ik hierop 

 terug. Het is, namelijk, mijn voornemen, de abnormale krom- 

 ming der cornea in § 5 te behandelen. 



Ik ga thans over tot vergelijking der hypermetropi?c!ie 

 oogen van mannen (verg. tabel V) met de emmetropische. 

 Vooreerst merkt men op, dat de hypermetropie nooit die 

 hooge graden bereikt, welke bij myopie niet zeldzaam zijn. 

 Slechts in gevallen van aphakia, dat is bij gemis der kristal- 

 lens, kan de hypermetropie 1 : 2.5 en zelfs 1 : 2 bereiken- 

 Terwijl de lens voorhanden is, bereikt zij daarentegen slechts 

 zelden den graad van 1:5 — den sterksten, dien wij op ta- 

 bel V vermeld vinden. Gemiddeld is bij de 26 manne- 

 lijke hypermetropen, bij welke 38 oogen gemeten werden, 

 p" ::z^ 7.96. Bij deze vinden wij dus insgelijks eene minder 

 bolle cornea dan bij de emmetropen, wier p^ =^ 7.785 be- 

 draagt, "'t Schijnt dus, dat de vorm der cornea eenigen, hoe- 

 zeer dan ook hoogst geringen invloed heeft op het voortbren- 

 gen van hypermetropie. De beteekeuis dezer uitkomst treedt 

 echter meer nog op den achtergrond, doordien er geen ver- 

 band is hoegenaamd tusschen den graad der hypermetropie 

 en den radius der cornea. Immers wij vinden bij 



geinlddcld 



6 personen, met H =1:5 tot 1:10 pn =ii 7.9:35 



8 // // // =1:10 /' 1:20 o' — 8.010 



12 // // // = 1:20 // ] :60 ^-^ ^ 7.939 



Bij allen gezamenlijk ƒ>*" :^ 7.960 



Of de vorm en de liggiïig der lens bij hypermetropie in 

 't spel zijn, is niet uitgemaakt. Maar zeker is het, dat bij 

 eenigzins aanzienlijke graden de gezigtsas korter is dan de 

 gemiddelde. Men kan zich gedurende het leven daarvan 

 reeds overtuigen, wanneer men het oog sterk naar de 



