( 205 ) 



ders van mija onderzoek eenige melding gemaakt hebben, 

 indien niet de beitel, door ons geacht medelid van Hasselt 

 hier ter tafel gebragt, mij de wenschel ijkheid had doen 

 zien van een onderzoek in dat opzigt, ook in onze vader- 

 landsche gronden, een onderzoek, dat vooral in Drenthe en 

 Overijssel goede gevolgen belooft. 



Ik heb te meer besloten, van mijn bezoek te Amiens 

 hier melding te maken, omdat ik daarbij gelegenheid 

 had op eenen dergelijken vond, door mij reeds voor vele 

 jaren in ons vaderland gedaan, en die hierin gelijk staat 

 met dien van boucher de perthes, dat ook hij vele jaren 

 lang onopgemerkt bleef of ontkend werd, terug te komen. 



Voor ik tot de oprakeling van die oude zaak overga, 

 wil ik de slotsom van hetgeen ik te St. Acheul bij Amiens 

 zag, aanteekenen, ik kan haar in twee punten zamen trekken. 



V. de beitels zijn, even als die van den Heer van Has- 

 selt, vuursteenen uit het krijt, door menschen ruw bewerkt. 



2^. de beitels zijn niet van boven door de opliggende 

 beddingen heen, bij den tegenwoordigen toestand der gron- 

 den van Amiens, op de diepte gekomen, waar zij gevon- 

 den worden,, zij weerden met beenderen van uitgestorvene 

 en van nog levende diersoorten daar begraven, vóór de 

 dikke en uitgebreide beddingen, die het vuursteen-grind, 

 waarin zij voorkomen, overdekken, uit water bezonken. 



Omtrent de waarheid van het eerste punt kan bij mij 

 geen twijfel overblijven; ik ben echter gelukkig in staat, 

 mijne medeleden hieromtrent door eigen onderzoek te laten 

 beslissen. Ik verzamelde nabij St. Acheul een dertigtal bei- 

 tels, die ik thans hier ter tafel breng ; sommige afgewas- 

 schen, de meeste nog in denzelfden toestand, waarin zij in 

 de, uit vuursteen-detritus bestaande, beddingen gevonden 

 zijn : zij zijn van verschillende grootte en van verschillenden 

 vorm; sommige plat met scherpe randen, andere zeer pun- 

 tig afgehouwen. 



