( 231 ) 



die het gevaar gelukkig waren ontkomen, bleek nog nader, 

 dat de gesneuvelde Luit. t/z. kort na den verraderlijken 

 aanval door de eilanders, reeds in de sloep en spoedig 

 den geest heeft gegeven, zonder eenige bijzondere teekenen 

 van pijn te hebben vertoond. De twee gesneuvelde Javaan- 

 sche matrozen, terstond op de kruispraauw zelve overge- 

 bragt, hebben nog circa i uur geleefd en volgens algemeen 

 getuigenis volstrekt geene verschijnselen van tetanus of 

 trismus vertoond; alleen was bij een hunner tusschen bei- 

 den eene ligte beving waargenomen. Overigens hadden zij 

 onbewegelijk stil gelegen, als verlamd, en waren zij zonder 

 eenige uitdrukking van smart of doodstrijd overleden. Dat 

 één hunner althans toen nog zijn bewustzijn had behouden 

 kan hieruit worden opgemaakt, dat hij een paar malen den 

 naam zijner moeder had aangeroepen. De spoed van den 

 dood in deze gevallen wordt door den Hr. vernhouï be- 

 schouwd als gevolg van den waarschijnlijk verschen toestand 

 van het pijl -vergift, waarmede hunne verwondingen waren 

 toegebragt. 



[Omtrent de aanleidende oorzaak tot dezen bedroe venden 

 moord, vinden wij in de ons gegevene schriftelijke beschei- 

 den geene mededeeling hoegenaamd. De Heer pop schrijft 

 mij, dat er officieel geene reden tot deze vijandelijkheid 

 hoegenaamd bestaan heeft; men meende met de bevolking 

 dier eilanden in de beste verstandhouding te verkeeren. Bij 

 een mondgesprek over deze zaak met een' Off. v. Gez. der 

 Marine, destijds in die oorden dienende, werd alleen als 

 // gerucht" genoemd, dat er wegens den koop of verkoop 

 van eenige artikelen kort te voren tusschen de schepelingen 

 en deze eilanders eenig geschil was gerezen. Hoe dit zij, 

 vreemd steekt in elk geval deze verfoeijelijke handelwijze 

 af bij het verhaal van de gulle ontvangst dezer eilan- 

 ders door de onzen bij hun vorig bezoek dier plaatsen, 

 door den Hr. westenberg vroeger medegedeeld. Ik had 



16* 



