( 236 ) 



de overige manschappen te halen. Deze arriveerden ten 

 7 ure in den morgen. 



In dien tusschentijd echter was onze troep reeds door 

 de eilanders, die achter hunne verhakkingen geposteerd 

 waren, door pijlen beschoten geworden, doch weldra door 

 ons vuur op de vlugt gejaagd. Hierbij werd gekwetst de 

 Sergeant der Inf^ schutje, die eenen pijl kreeg vóór en in 

 het midden van den linker opper arm, waar de m. biceps 

 doorboord werd, terwijl de pijlspits aan de buitenzijde, 

 eenigzins lager dan de ingaugsopenmg, weder uitkwam. De 

 pijl was door den verwonde zelven onmiddellijk uitgetrokken. 

 Terstond legde ik een' zwachtel, een paar duimen boven de 

 wond, vast aan, maakte zoowel aan de in- als uitgangs-opening 

 eene diepe incisie en zette op ieder van deze plaatsen een 

 kopglas aan, die spoedig half vol met bloed waren gevuld. 

 Na verwijdering der kopglazen verbond ik de wonden met 

 een pluksel wiek, bevogtigd met water en een weinig ammo- 

 nia liquida. De arm werd in een' draagband bevestigd 

 en den Sergeant eenige droppels ammonia liquida met water 

 ingegeven. Terstond na de wonde gevoelde hij zich zeer 

 krachteloos en was zoo duizelig, dat hij moest ondersteund 

 worden om niet te vallen. De pols was bijzonder lang- 

 zaam en er bestond een gevoel van benaauwdheid en be- 

 klemming op de borst. Na het verband klaagde hij nog 

 over hevige pijn in de wond en stijfheid van den arm, 

 doch bevond zich nu overigens vrij goed in staat om te 

 loopen, zoodat toen al de troepen verzameld waren en in 

 de hiervoor beschreven orde oprukte, hij niet te bewegen 

 was, bij de wacht, die de sloepen moest bewaken, achter 

 te blijven. 



Alsnu begon een onbeschrijfelijk vermoeijende marscli 

 door bosch met digt kreupelhout, door moeras waar men 

 tot over de knieën hizakte, en dan van tijd tot tijd weder 

 een eind weegs door de rivier, waarin men zich langs de 



