( 237 ) 



steile oevers moest laten zakken en dan aan den overkant 

 gekomen elkander weder daar tegen op moest trekken. 

 Onze gids namelijk was het spoor geheel en al bijster ge- 

 worden, daar er in het geheel geen voetpaden bestonden, 

 als vindende de eilanders zelven alleen in hunne ,/ sanpans" 

 het middel van vervoer over de rivier. 



Ten 101 uur werden wij op nieuw geattakeerd, bij een' 

 dergelijken doortogt door de rivier en een eind wegs verder 

 bij het beklimmen van eene steil te in een zij -takje der rivier 

 weder, digt bij den vijandelijken kampong. Hierbij hadden 

 weder vier verwondingen plaats. 



De eerst gekwetste was nu de inlandsche fuselier sakgo, 

 die een pijlschot kreeg in de regter borst, een paar duim 

 buitenwaarts van den tepel. De koperen punt des pijls was 

 in den lederen gordel van zijne patroontasch blijven steken. 

 Ook deze wonde werd door mij, nadat de man zelf den pijl 

 reeds had uitgetrokken, onmiddellijk gedilateerd; er werd een 

 kopglas op gezet en hem eenige droppels ammonia liquida met 

 water ingegeven. Hij klaagde over duizeligheid en de pols 

 was bijzonder langzaam. Ook gevoelde hij, behalve pijn, 

 moeijelijkheid in de ademhaling ; daar er echter noch schui- 

 mend bloed uit de wonde zelf kwam, noch bloed werd op- 

 gehoest, besloot ik tot het bestaan eener niet doordringende 

 borstwond en achtte dus, na het afnemen van het half met 

 bloed gevulde kopglas, eene eenvoudige bedekking met eene 

 platte wiek, met verdunde ammonia liquida, een borst-ver- 

 band en eene mitella voldoende. 



Ik moest, onder gedurig schieten van weerskanten, — 

 zoodat mij de pijlen om de ooren snorden en er één in 

 mijn* duffelschen overjas bleef steken, — en terwijl de troepen 

 verder rukten om op nieuw de rivier-oevers te beklimmen, 

 mede volgen, terwijl ik den gekwetste zelf zijn kopglas 

 liet vasthouden. Op eenigzins beter terrein gekomen, hielp 

 ik de gedurende die oogenblikken bijgekomene gekwetsten. 



