( 270 ) 



In navolging van het in 1850 het eerst door amici ge- 

 geven voorbeeld, heeft hartnack dit stelsel bepaaldelijk 

 ingerigt om gebruikt te worden met een waterlaagje tus- 

 schen het dekplaatje en de voorvlakte der voorste lens. In- 

 derdaad is de invloed van dit waterlaagje, hoe dun ook, — 

 want, bij het gebruik van een dekplaatje van 0,3 millim. 

 heeft het, met den foei meter gemeten, niet meer dan 0,06 

 millim. dikte, — zeer in het oog vallend. Op de gewone 

 wijze, dat is in de lucht gebezigd, laat dit stelsel, zoowel 

 in begrenzend als in onderscheidend vermogen, veel te weu- 

 schen over. In elke stelling van den correctie-toestel is het 

 beeld eenigzins nevelachtig; de randen zijn niet scherp; 

 ook kan men, bij centrische verlichting met divergerend licht 

 niet meer dan de 8^^^^ groep van noberts proefplaatje daar- 

 door oplossen. Doch zoodra zich, in stede van lucht, wa- 

 ter tusschen het dekplaatje en het objectief bevindt, dan 

 verkrijgt hetzelfde beeld eene verwonderlijke klaarheid en 

 scherpte, en bij dezelfde verlichtingswijze (met centrisch di- 

 vergerend licht) ziet men duidelijk de lö^^^^ groep van 

 hetzelfde plaatje in lijntjes opgelost ■^). 



De hoofdoorzaak van dezen gunstigen invloed van het 

 tusschenge voegde water schijnt mij toe geene andere te zijn 

 dan die, welke ik reeds vr ^eger f) daarvoor heb aangewe- 

 zen. Zij is namelijk vooral daarin te zoeken, dat, door 

 tusschenkomst van het water, als zijnde een veel sterker 

 lichtbrekend medium dan de lucht, de terugkaatsing der 

 stralen eerst aan de oppervlakte van het dekplaatje en ver- 

 volgens aan de voorvlakte van het objectief veel vermin- 

 derd wordt, ja schier geheel ophoudt. Dientengevolge tre- 

 den meer lichtstralen het mikroskoop binnen en heeft dus 



*) Wij zullen zoo aanstonds zien, dat dit geenszins de uiterste grens 

 van het onderscheidend vermogen van dit stelsel is. 



t) L. c. p. 725. 



