( 271 ) 



het waterlaagje eene dergelijke werking als de vergrooting 

 van den openingslioek. Bovendien zijn het inzonderheid de 

 randstralen, die, als het schuinst invallende, het meest de- 

 zen gunstigen invloed ondervinden; deze randstralen nemen 

 dus een grooter aandeel aan de vorming van het beeld, 

 dat voor het oculair ontstaat, en daar zij het vooral zijn, 

 die bij hunnen doorgang door een doorschijnend voorwerp, 

 het meest van hunnen weg worden afgebogen, en de hierbij 

 ontstane kleine afwijkingen in het beeld zigtbaar worden, 

 zoo klimt hierdoor het onderscheidend vermogen van het 

 mikroskoop. 



Echter spreekt het van zelf, dat het aldus ontstane voor- 

 deel geheel zoude wegvallen, indien de optische inrigting 

 van het stelsel zelve, dat is het brekings- en verstrooijings- 

 vermogen der gebezigde glassoorten en de vorm en onder- 

 linge afstand der daaruit geslepen lenzen, niet geheel daar- 

 mede in overeenstemming waren. Door de tusschen voeging 

 van het waterlaagje wordt wel is waar geeiie verandering 

 gebragt in den vorm der brekende oppervlakten, daar het 

 begrensd wordt bovenwaarts door de platte oppervlakte der 

 flintglaslens, benedenwaar ts door de desgelijks platte boven - 

 vlakte van het dekplaatje; doch, evenzeer als de al of niet 

 aanwending van dit laatste eenen zeer merkbaren invloed 

 heeft op den gang der lichtstralen, evenzoo moet ook de 

 vervanging van lucht tusschen het dek plaatje en het ob- 

 jectief door eene middenstof als het water, dat een veel 

 sterker lichtbrekend en verstrooijend vermogen heeft dan 

 lucht, den toestand der spherische en chromatische aberra- 

 tiëii merkbaar veranderen, zoodat een stelsel, waarin beide 

 aberratiën verbeterd zijn voor het gebruik in lucht, onge- 

 schikt moet wezen om in water gebruikt te worden, en 

 evenzoo wederkeerig dat een stelsel, als dat van hartnack, 

 hetwelk bepaaldelijk is ingerigt, om met tusschenvoeging 

 van een waterlaagje, scherpe beelden te geven, die zooveel 



