( 287 ) 



groeven bezitten (Fig. 3). Op de doorsnede (Pig. 4) ziet 

 men, dat zij geheel vast zijn. Aan de buitenzijde ontwaart 

 men een zeer dun bruingeel gekleurd laagje. Yerders be- 

 staat de hoofdmassa van den draad uit tweederlei zelfstan- 

 digheden : eene donker bruinzwarte uitwendige laag en een 

 grijsachtig geel gekleurd inwendig gedeelte, waarvan de 

 omtrek ongeveer beantwoordt aan dien van het geheele 

 ligchaara, alleen met iets diepere insnijdingen, zoodat de 

 gedaante der doorsnede een viervoudig klaverblad herin- 

 nert. In het midden ziet men nog eene dunne cylindrische 

 as, van gelijke kleur en vastheid als de omringende deelen 

 en daardoor moeijelijk te onderscheiden. 



Deze ligchamen zijn slechts weinig buigzaam, maar in- 

 tegendeel hard en broos, bijna als glasdraden van gelijke 

 dikte. Zij bevatten eene aanzienlijke hoeveelheid koolzu- 

 ren kalk, die zich in zoutzuur, onder sterke opbruising op- 

 lost. Wanneer de inwerking van het zuur geëindigd is, 

 blijft een ligchaam over, van gelijke gedaante en dikte als 

 het oorspronkelijke, maar de zwartbruine kleur en daarmede 

 het verschil tusschen eene buitenste en binnenste laag zijn 

 geheel verdwenen "^j. De overgebleven organische massa 

 bestaat geheel uit in elkander gekokerde vliezen, die ge- 

 heel en al zamengesteld zijn uit overlangs loopende veze- 

 len, van 0,3 tot 0,5 mmm. in doorsnede (Eig, 5). In 

 eene geconcentreerde oplossing van bijtende potasch blij- 

 ven zij eenen geruimen tijd onveranderd, doch eindigen met 

 op te zwellen en zich op te lossen. 



L'it het tot dusverre ingestelde onderzoek liet zich met 

 eene groote mate van waarschijnlijkheid het besluit afleiden, 

 dat de zich in de flesch met zeewater bevindende draad- 



*) Vermoedelijk is de zwartbruine kleur niet oorspronkelijk eigen 

 aan de buitenste lagen, maar een gevolg van de rotting der weeko 

 deelen, die zich tot eene zekere diepte heeft voortgeplant. 



