( 293 ) 



overige vangarmen in geplaatst bevond. Wij onthouden ons 

 dus liefst geheel van elke gissing omtrent den waren aard 

 van dit inderdaad raadselachtige deel '^), 



Behalve in het getal der vangarmen is er nog eeue bij- 

 zonderheid, waarin onze polyp verschilt van Umbellularia 

 en andere Pennatulinen. Bij deze zijn namelijk de vang- 

 armen vedersgewijs ingesneden^ terwijl daarentegen in de 

 afbeelding van gene daarvan niets te zien is, en er ook 

 in de beschrijving geen gewag van wordt gemaakt. Wij 

 mogen derhalve met eenige waarschijnlijkheid aannemen, dat 

 de vangarmen dezer soort eene effene oppervlakte bezitten 

 als bij vele Actiniën, hoewel daaraan vermoedelijk kleine 

 cilien niet zullen ontbreken. 



Slechts in het voorbijgaan en als ten overvloede stippen 

 wij hier nog aan, dat de gissing, die welligt bij eene op- 

 pervlakkige beschouwing der afbeelding, bij dezen of genen 

 mogt oprijzen, als of deze welligt eenen Pentacrinus voor- 

 stelt, reeds daardoor geheel ongegrond blijkt te zijn, dat 

 de steel geen spoor van geledingen vertoont. 



*) Wij mogen hier echter twee gissingen van meer algemeenen 

 aard niet geheel achterwege laten, omdat deze misschien later bij een 

 onderzoek van een dergelijk voorwerp, wanneer dit weder mogt ge- 

 vonden worden, eenige aandacht verdienen. 



üe eerste is: dat het onderzochte voorwerp gekwetst was en niet 

 meer in het bezit van het oorspronkelijk getal vangarmen. Welligt 

 behoorde het „stamper" genoemde deel tot eene inwendige rij. 



Volgens de tweede gissing, geopperd door ons medelid j. van der 

 HOEVEN, zouden de vijf aanhangselen geen vangarmen van een enkel 

 groot polypenhoofd zijn, maar de afzonderlijke dragers {pinnae) van 

 een aantal kleine polypenhoofdjes. Het is niet te ontkennen, dat 

 door deze duiding de bestaande zwarigheid wordt opgeheven. Daar- 

 tegen laat zich alleen aanvoeren, dat noch in de beschrijving, noch 

 in de afbeelding daarvoor eenig bewijs te vinden is. Het is echter 

 ligt mogelijk, dat, indien de polypenhoofdjes zeer klein en intrekbaar 

 geweest zijn, deze door den beschrijver en teekenaar geheel zijn over 

 het hoofd gezien. 



