( 302 ) 



Maar het was vooral presl, die in zijne, in 18-13 uit- 

 gegevene, Monographie ^) de, te zijnen tijde bekende Hy- 

 menophyllaceaej ongeveer 200 in getal, in geslachten ver- 

 deelde. Naar mijne meening behoort deze verhandeling het 

 uitgangspunt te wezen van iedere latere bewerking dier 

 groep en reken ik mij tot eene beoordeeling verpligt, te 

 meer, omdat presl's systeem, zoo ver mij bekend is, nooit 

 ernstig is onderzocht. Yan alle schrijvers, die in de laat- 

 ste 15 jaren de Hymenophyllaceae hebben behandeld, is 

 KLOïzscH t) de eenige, die het volgde, doch zonder veel 

 bij te dragen tot zijne bevestiging of verbetering; de ove- 

 rigen hebben het, zonder van hunne afkeuring reden te 

 geven, stilzwijgend ter zijde gesteld. Ik geloof niet, dat die 

 handelwijze is goed te keuren. Nergens toch meer, dan in 

 eene wetenschap, die op waarneming en ervaring berust, 

 behoort iedere, maar vooral de ernstige en talentvolle, po- 

 ging tot uitbreiding van kennis op prijs gesteld te worden, 

 omdat zij, als zoodanig, inderdaad deel uitmaakt van de 

 wetenschap. Berust zij op dwaling, die dwaling worde aan- 

 gewezen en verbeterd, lijdt zij aan onvolledigheid, dat on- 

 volledige worde aangevuld, — maar te handelen, als ware 

 die poging nooit gedaan, schijnt mij althans eene misken- 

 ning toe van de eischen der wetenschap. 



Pjelesl^s systeem heeft ontegenzeggelijk meer dan ééne 

 zwakke zijde; het lijdt zelfs aan grove gebreken, maar het 

 bevat ook veel bruikbaars; het laatste, waar het op juiste 

 waarneming, het eerste, waar het op onvolledige kennis of 

 op verkeerde methode berust. De schrijver zelf kondigt zijn 

 systeem aan als eene proeve, om naar nog andere kemner- 



*) Jlymenophijllaceae. Ei'ne Botanische Abhandeling. Bijdragen tot 

 het onderwerp bevatten nog: Die Gefassbündeliin Stipes der Farm, 1847 

 CU Epimeliae Botanicae, 1849. 



f) Beürage zueiner Flora der Aequinoctial-Getjenden in Linnaea, XVIII 

 en XX. 



